ส่วนบรรดานายทหารหน่วยมิตรใกล้เคียงโดยรอบ ที่เดิมยังแคลงใจที่ทางหน่วยดันส่งผู้หมวดฝึกงานมาเป็นผู้บัญชาการใหญ่ ครั้นได้เห็นกับตาถึงระเบียบการช่วยเหลืออันเป็นระเบียบเรียบร้อย สภาพประชาชนที่สงบมั่นคง ความแคลงใจทั้งหลายก็สลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความชื่นชมที่จ่าหน้าตรงไปหาหลินอี้
ด้านหลังเฉินซาน จ้าวฮั่น และทหารเก่าหมวดหนึ่งทั้งหมวด มองหลินอี้ที่ถูกร้อยเอกกับหัวหน้าหน่วยรายรอบรุมชมเชย ยอมรับต่อหน้าต่อตา ก็พากันผายอกขึ้นสูงโดยไม่รู้ตัว ใบหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและภูมิฐานที่ปิดไม่มิด
"เห็นป่ะ นั่นผู้หมวดประจำหมวดหนึ่งเรา!"
"ผู้หมวดฝึกงานที่เพิ่งเรียนจบ กดทั้งสนามได้ มั่นคงทั้งสถานการณ์น้ำท่วมได้ ให้หน้าเราสุดๆ ไปเลย!"
"ตามผู้หมวดแบบนี้ คุ้ม! วันที่กองร้อยยานเกราะหนึ่ง หมวดหนึ่งของเราจะได้อวดหน้าในหมู่หน่วยต่างๆ กันสักที! ให้ตายเถอะ ฟินสุดๆ!"
หมวดหนึ่งก็เป็นบ้านใหญ่บ้านหนึ่ง ส่วนหลินอี้คือหัวหน้าครอบครัวใหญ่ มีหัวหน้าครอบครัวแบบนี้ พวกเขาจะไม่ให้รู้สึกฟินในใจไปได้ยังไง
ให้หน้าสุดๆ ไปเลยจริงๆ!
หลังจากการดูและชื่นชมอยู่ครู่หนึ่ง หัวหน้าหน่วยตำรวจติดอาวุธก็เก็บสีหน้า กลับเข้าสู่โหมดทำงาน สีหน้าจริงจัง
"สหายหลินอี้ ข้าถูกคำสั่งให้นำทีมมาถึงพื้นที่ประสบภัย บัดนี้ข้าขอรับหน้าที่ผู้บัญชาการใหญ่ในพื้นที่อย่างเป็นทางการ รับช่วงงานสั่งการกู้ภัยทั่วทั้งพื้นที่ทั้งหมด"
หลินอี้ตั้งท่าตัวตรง ทันใดนั้นก็ยืนตรงแข็งทื่อ ตอบรับเสียงหนักแน่น: "รายงานผู้บังคับบัญชา! ระเบียบการกู้ภัยในพื้นที่มั่นคงดี การอพยพประชาชนคืบหน้าอย่างราบรื่น ตรวจจุดเสี่ยงสูงเสร็จสิ้นแล้ว ไม่มีผู้บาดเจ็บหรือเสียชีวิตเพิ่มเติม ไม่มีภัยรองเกิดขึ้น ขอเชิญท่านรับช่วงการบัญชาการ!"