“รับทราบ! ผมจะแจ้งแนวหน้าทันที และออกคำสั่งแต่งตั้งผู้บัญชาการ!” รองผู้บัญชาการเขตทหารมณฑลรับคำสั่งทันที
หลังตกลงขั้นสุดท้ายเรื่องระบบบัญชาการหน้างาน รองผู้บังคับบัญชากวาดตามองทั่วห้องอีกครั้ง สีหน้าเคร่งขรึมยิ่งขึ้น “สหายทั้งหลาย สถานการณ์น้ำท่วมครั้งนี้ไม่ใช่น้ำท่วมขังจากฝนซู่ธรรมดาอย่างแน่นอน สถานการณ์ร้ายแรงอย่างยิ่ง”
“กรมอุตุนิยมวิทยาประเมินล่าสุดว่า ฝนตกหนักรอบนี้ในระยะสั้นยังไม่มีทีท่าจะหยุด ความแรงของฝนจะยิ่งเพิ่มขึ้น ขอบเขตยังอาจขยายกว้างขึ้นเรื่อย ๆ มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะยกระดับเป็นอุทกภัยใหญ่ทั่วทั้งพื้นที่ หรือแม้แต่อุทกภัยใหญ่พิเศษ!”
“เวลากู้ภัยที่เหลือให้เราเร่งด่วนอย่างยิ่ง ภารกิจก็หนักอึ้งอย่างยิ่ง”
“ดังนั้น ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป กำลังคน เสบียง เครื่องมือ การคมนาคม การสื่อสารทุกทรัพยากร ต้องเอียงให้พื้นที่ประสบภัยเป็นอันดับแรก! ทุกหน่วยลดขั้นตอนการอนุมัติ เมื่อจำเป็นให้เปิดช่องทางเร่งด่วนทันที ทุกอย่างยอมเปิดทางให้การกู้ภัย ทุกอย่างให้การช่วยชีวิตมาก่อน ทุกอย่างตัดทอนเพื่อการปฏิบัติจริง!”
สายตาเขาแน่วแน่ น้ำเสียงฮึกเหิม “เมื่อภัยพิบัติมาเยือน สิ่งที่ทดสอบเราคือความสามัคคี ความสามารถในการลงมือทำ และขีดความสามารถในการรบ ประชาชนต้องมาก่อน ชีวิตต้องมาก่อน ถึงเวลาที่องค์กรและประชาชนจะตรวจสอบและทดสอบเราแล้ว!”
เมื่อสิ้นเสียง ในห้องบัญชาการ ผู้นำทั้งฝ่ายทหารและฝ่ายปกครองทุกคนยืนตรงพร้อมกัน ท่วงท่าสง่า แววตาหนักแน่น ตอบรับพร้อมเพรียงกัน
“รับทราบ! ต้องทำภารกิจให้สำเร็จ!”
……
อำเภอหลิวตี พื้นที่ประสบภัยหนักจากสถานการณ์น้ำท่วม
ลมแรงพัดหอบฝนกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง ราวกับทั้งท้องฟ้าถล่มลงมา