คำพูดนั้นหล่นลงมา บรรยากาศในที่เกิดเหตุเงียบกริบในทันที
บรรดาทหารที่ยืนดูอยู่รอบๆ ต่างก็อึ้งไปหมด สายตาเต็มไปด้วยความตะลึง
ไม่มีใครคาดคิดว่า ในขณะที่ทุกคนต่างหลบเลี่ยงเพื่อรอคำสั่ง ไม่อยากแบกรับภาระอะไรเพิ่ม แท้จริงแล้วผู้หมวดฝึกงานจากที่อื่นคนหนึ่งจะก้าวออกมาเอง เสนอตัวขออาสาไปปฏิบัติภารกิจกู้ภัยในพื้นที่เสี่ยงสูงถึงขั้นนั้น
เจ้าหน้าที่เวรชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด แววตาเต็มไปด้วยความไม่คาดคิด ก่อนที่ความซาบซึ้งใจและความชื่นชมจะเอ่อท้นขึ้นมาเต็มตา
เขาทำงานด้านการป้องกันน้ำท่วมระดับหน้ารากหญ้ามาหลายปี เห็นฉากที่ใครๆ ต่างก็เอาตัวรอดเมื่อเจอเหตุการณ์อันตรายมามากมาย แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นนายทหารหนุ่มที่อาสาออกมาข้างหน้าและกล้าเผชิญหน้ากับอุปสรรค
เขามองหลินอี้อย่างลึกซึ้ง แล้วเอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง "ผู้หมวดหลิน นายคิดดีแล้วใช่ไหม ครั้งนี้เป็นน้ำท่วมฉับพลัน ไม่ใช่การฝึกซ้อมปกติ มีความเสี่ยงสูงมาก ทุกเมื่ออาจเจอกระแสน้ำวน น้ำท่วมย้อนขึ้นมา กำแพงพังทลาย ลูกน้องนายก็เป็นแค่คนที่มาเข้ากรรมธุระชั่วคราว ไม่จำเป็นต้องแบกรับความเสี่ยงนี้ไว้"
"รายงานท่านเจ้าหน้าที่!" น้ำเสียงหลินอี้ยิ่งดังและมั่นใจ "หน้าที่ของทหารคือปกป้องประเทศและบ้านเมือง เมื่อเผชิญภัยพิบัติ ไม่มีว่าหน้าที่ของใครหรือไม่ใช่ของใคร ไม่มีว่าจำเป็นหรือไม่จำเป็น! ตราบใดที่ประชาชนมีอันตราย ทรัพย์สินของส่วนรวมเสียหาย พวกเราต้องออกไป! ลูกทีมของผมทุกคนมีฝีมือแข็งแกร่ง มีความสามารถในการปฏิบัติงานสูง สามารถรับมือภารกิจกู้ภัยได้อย่างแน่นอน ขอให้องค์กรวางใจ!"