คำพูดหนึ่งดังก้องกังวาน ปลุกไฟในอกของทุกคนให้ลุกโชนขึ้นมาทันที!
เหล่าทหารเก่าและรุ่นพี่ต่างมีไฟลุกโชนในแววตา เลือดเนื้อพลุ่งพล่านไปทั้งกาย
ใช่แล้ว พวกเขาสวมเกราะเข้าเป็นทหาร ฝึกซ้อมทั้งวันทั้งคืน กินความเหนื่อยที่คนธรรมดาทนไม่ได้ แบกรับความเหนื่อยล้าที่คนธรรมดารับไม่ไหว ก็เพื่อยามคับขันจะได้ก้าวออกมาปกป้องปวงประชาให้ปลอดภัย!
บรรยากาศอึดอัดถูกปัดเป่าหมดสิ้น กลายเป็นความกล้าหาญที่มุ่งไปข้างหน้าและความมุ่งมั่นที่จะบุกตะลุยแม้ต้องตาย!
ส่วนเหล่าตำรวจและตำรวจติดอาวุธที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ได้ยินคำพูดนี้แล้ว ต่างก็รู้สึกฮึดสู้ขึ้นมาเช่นกัน สายตาพวกเขาจับจ้องไปที่ผู้บัญชาการหน้างานชั่วคราวคนนี้ด้วยความร้อนแรง รอคอยคำสั่ง
หลินอี้สายตาคมกริบ ไม่รีรอแม้แต่น้อย: "ทุกคน ปฏิบัติภารกิจทันที!"
"จัดลำดับความสำคัญใช้เรือพายและเรือเร็ว ก่อนอื่นต้องย้ายผู้สูงอายุ ผู้หญิง เด็กเล็กออกไปให้ได้ก่อน! คนแก่คนแก่และเด็กอ่อนต้องอพยพก่อน ย้ายทั้งหมดไปยังจุดพักพิงบนที่สูงที่ปลอดภัย!"
"คนที่เหลือจัดกลุ่มทันที ขนย้ายเสบียงของชาวบ้านที่ประสบภัย อุดจุดที่น้ำเข้าตรวจสอบภัยแฝงของบ้านทรุดโทรม ลดความเสียหายของชาวบ้านให้มากที่สุด!"
"ลงมือ!"
"รับทราบ!"
คำสั่งเฉพาะกิจถูกประกาศใช้ หลินอี้เข้าควบคุมการสั่งการหน้างานทั้งหมดทันที
เขาไม่ได้บริหารเพียงแค่กำลังพลของหมวดหนึ่งอีกต่อไป หากแต่ดึงกำลังพลทหารยามทั้งหมด ตำรวจ และหน่วยกู้ภัยระดับรากหญ้าทุกหน่วยเข้ามาอยู่ในระบบสั่งการ แบ่งกลุ่มกู้ภัย กำหนดพื้นที่รับผิดชอบ กำหนดเส้นทางอพยพอย่างรวดเร็ว