เหล่าทหารช่างแบกไม้ลงมือทำงานกันอย่างคึกคัก ริมหาดทรายริมแม่น้ำมีเสียงตอกเสาไม้ดังทึบไปทั่ว
ม้าตัวหนึ่งควบทะยานฝ่าหาดตื้นเลียบฝั่งเหนือมาอย่างรวดเร็ว อวิ๋นซูเยว่พลิกกายลงจากหลังม้า ปาดละอองน้ำบนใบหน้า ก่อนวิ่งไปประสานมือรายงานต่อหน้ากู้ม่อหร่าน
「อ๋อง ข้าเพิ่งลอบไปสำรวจนอกประตูทิศใต้ของฮันซองมา ทหารม้าที่ออกจากฮันซองเมื่อคืนมุ่งหน้าไปช่วยเหลือที่เกาะกังฮวา บัดนี้ถอนกลับเข้าเมืองแล้ว
อินุคามิจูซาบุโรกับพวกเดนนรกกำลังใช้แส้เฆี่ยนสตรีและเด็กชาวโครยอ 20,000 คนในเมือง บังคับพวกนางขึ้นไปบนกำแพงเมืองเพื่อใช้เป็นโล่มนุษย์!」
กู้มั่วหลีค่อย ๆ ก้าวลงจากรถม้าคันใหญ่ด้านหลัง อ้อมแขนกอดถุงน้ำร้อนไว้ นางโยนเอกสารลับที่เพิ่งคัดลอกเสร็จปึกหนึ่งลงบนโต๊ะสนามซึ่งนายทหารคนสนิทตั้งไว้ พลางเหลือบมองคิมซอนอาที่หน้าซีดเผือด ก่อนเอ่ยอย่างเนิบช้า
「พี่สาม ลองดูสิ นี่คือบัญชีที่ซือชิงกับฮัวอี้ชิงมาจากผู้สอดแนม ซึ่งเพิ่งหนีออกจากฮันซองมาได้
สาเหตุที่ตำหนักแปรพระราชฐานบนเกาะกังฮวาถูกตีแตกในชั่วข้ามคืน มิใช่ฝีมือของนินจาญี่ปุ่นเพียงฝ่ายเดียว อันผิงต้าอจวินคนหนึ่งในราชสกุลโครยอ
ลอบติดต่อกับอินุคามิจูซาบุโรอย่างลับ ๆ มาตั้งแต่ครึ่งเดือนก่อน แม้แต่รหัสผลัดเวรของตำหนักแปรพระราชฐานก็เป็นเขาที่ส่งคนไปแจ้ง」
คิมซอนอาคว้าเอกสารลับบนโต๊ะขึ้นมา กวาดตามองเพียงไม่กี่บรรทัด หน้าอกก็สะท้านขึ้นลงอย่างรุนแรง
