กู้ม่อหร่านคุกเข่าตัวตรง สีหน้าจริงจังไร้ที่ติ
ฮ่องเต้ทรงพับกระดาษแผ่นนั้นวางไว้มุมโต๊ะมังกร
“ข้าขอพิจารณาสามวัน แต่เจ้าคิดเสียให้ดี สี่ตระกูลนั้นภักดีหนุนข้าขึ้นครองราชย์ ต่างได้พระราชทานป้ายปลอดตาย บุตรีเขา เจ้าจะคุมอยู่หรือ”
กู้ม่อหร่านโขกศีรษะขอบพระทัย
“ขอบพระทัยเสด็จพ่อ เสด็จพ่อโปรดเชื่อใจลูก”
เขาถอยออกจากตำหนักไท่จี๋ เหงื่อกลางหลังชุ่มเสื้อชั้นใน
คืนนั้นข่าวรั่วจากวัง
สามองค์ชายจะแต่งภรรยาหกคนพร้อมกัน
เมืองหลวงระเบิดเสียงเล่าลือ
……
จวนอัครมหาเสนาบดี
จดหมายลับถูกมือซูเหวินหย่วนกดไว้ มุมกระดาษชุ่มน้ำชา
ข่าววังนี้พัดถึงจวนอัครเสนาบดีก่อน แล้วจึงพัดไปจวนใหญ่ในเมืองหลวง ความหมายชัดเจน
ฝ่าบาทยังไม่ตรัสตายตัว
เป็นทั้งบันไดให้ก้าวลง
และเป็นดาบ
ที่ปรึกษาหลี่หยวนยืนด้านล่าง กลิ่นน้ำชาลอยเข้าจมูก เขาไม่กล้าปริปาก
ซูเหวินหย่วนเคาะนิ้วบนโต๊ะสองที
“สามองค์ชายจะแต่งกับเหยาเอ๋อร์”
หลี่หยวนก้มหน้า
“ในวังแจ้งว่าฝ่าบาททรงพิจารณาสามวัน ราชโองการยังไม่ลง”
ซูเหวินหย่วนเลิกคิ้ว
“เฉินกุ้ยเฟยร่วมเข้าเฝ้าที่ตำหนักไท่จี๋ด้วยตนเอง สามวันให้หลัง จะเป็นแค่ข่าวลือหรือ”
หลี่หยวนลูกกระเดือกขยับ
ซูเหวินหย่วนเลื่อนถ้วยชาออก
น้ำชากระทบขอบแก้ว กระเซ็นลงโต๊ะ
“เจ้าว่า ฝ่าบาทกำลังถามข้าว่ายินยอมหรือไม่ หรือถามว่าข้าจะรู้จักกาลเทศะ”
หลี่หยวนหลังเปียกเหงื่อ
“ท่าน หากขัดรับสั่ง จวนอัครเสนาบดีจะยืนตรงข้ามกับเฉินกุ้ยเฟยและสามองค์ชาย”
ซูเหวินหย่วนไม่ตอบ
หลี่หยวนหยุดครึ่งลมหายใจ เสริมอีก
“ถ้าทำตามรับสั่ง คุณหนูจะเสียชื่อ”
ซูเหวินหย่วนมองเขา
“คำพวกนี้ คนขายผักข้างทางก็พูดได้”
หลี่หยวนหน้าซีด ก้าวมาครึ่งก้าว
“ท่าน มีคำหนึ่งบ่าวไม่รู้ควรพูดหรือไม่”
“ว่าไป”
“เมื่อท่านขัดรับสั่งไม่ได้ เช่นนั้น เรื่องที่ท่านหนักอก... คือสัญญาหมั้นเก่าตระกูลเยี่ย อาจอาศัยเรื่องนี้ให้ราชโองการกลบไปได้”
ซูเหวินหย่วนมือที่ยกถ้วยชาชะงักค้าง
ม่านไม้ไผ่นอกห้องถูกลมกระทบดังกรุ๋งกริ๋ง
คำนี้แหละถึงจุดสำคัญ
การแต่งงานกับตระกูลเยี่ย เป็นเรื่องที่ท่านปู่ตั้งไว้ด้วยคุณธรรมเมื่อครั้งกระนั้น
ตระกูลเยี่ยเวลานี้ฐานันดรต่ำเกินไป