เซี่ยหลินยวนไม่ตอบ
เขาเพียงเงยหน้าขึ้น มองไปทางกระโจมบัญชาการ
ม่านกระโจมถูกลมราตรีพัดเปิดขึ้นมุมหนึ่ง ก่อนจะตกลง เผยให้เห็นแสงเทียนไหววูบอยู่ด้านใน
ชั่วขณะนั้น ทัวปาหม่าง เซวียหวน ผูอวิ๋นซาน และคนอื่น ๆ ได้นำกองทหารองครักษ์เข้าล้อมเซี่ยหลินยวนไว้ทุกด้านแล้ว
แม้เซี่ยหลินยวนจะเป็นยอดฝีมือขั้นหนึ่ง
แต่เมื่ออยู่ท่ามกลางความได้เปรียบด้านจำนวนอย่างสิ้นเชิง เขาย่อมฝ่าวงล้อมเข้าไปไม่ได้ในเวลาอันสั้น
……
ภายในกระโจมบัญชาการ
ทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น รสชาติยิ่งทวีขึ้นเรื่อย ๆ
กู้ม่อหร่านควบม้าคะนอง
ไม่มีวัชพืชรกชัฏ ช่างทำให้กายใจเบิกบานยิ่งนัก
……
เซี่ยหลินยวนยืนอยู่ห่างจากกระโจมร้อยก้าว สองมือประคองวงล้อทองสูงแปดฉื่อไว้
อักขระบนตัววงล้อส่องแสงขึ้นทีละตัว ส่งเสียงสั่นสะเทือนต่ำลึก
เศษหินในรัศมีสิบจั้งรอบด้านลอยขึ้นกลางอากาศ ก้อนเล็กก้อนใหญ่แขวนค้างอยู่ ราวกับถูกเส้นด้ายล่องหนดึงไว้
เหล่าแม่ทัพอย่างทัวปาหม่างตั้งแถวเป็นกำแพงมนุษย์ แต่ไม่กล้าขยับเข้าไปอีก
เซวียหวนลดเสียงถามว่า “จะยิงเกาทัณฑ์ลับหรือไม่?”
ทัวปาหม่างส่ายหน้า ชี้ไปยังเศษหินที่ลอยอยู่ “ปราณคุ้มกายของยอดฝีมือขั้นหนึ่ง แม้แต่หน้าไม้ขนาดใหญ่ยังยิงไม่ทะลุ ยิงธนูออกไปมีแต่จะยั่วโทสะเขา”
เซี่ยหลินยวนหลับตา
ในสัมผัสรับรู้ของเขา ลมหายใจของคิมซอนอากำลังแปรปรวนอย่างรุนแรง
เขตต้องห้ามชั้นนั้นเดี๋ยวสลาย เดี๋ยวรวมตัว ราวกับมีคนกำลังฝืนทำลายม่านพลังกั้นของนาง
เขากัดฟันแน่น เร่งเร้าพลังปราณในมือเพิ่มขึ้นอีกสามส่วน
เสียงสั่นสะเทือนของวงล้อทองดังขึ้นเรื่อย ๆ พื้นดินเริ่มแตกร้าว
——
ภายในกระโจมบัญชาการ
กู้ม่อหร่านเพิ่งสวมเสื้อคลุม จู่ ๆ แผงระบบก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
แสงทองกะพริบวูบ เสียงแจ้งเตือนชุดหนึ่งดังสนั่นขึ้นในห้วงสมอง
【ยินดีกับเจ้าของระบบที่พิชิตนางเอกผู้เป็นบุตรแห่งสวรรค์·คิมซอนอาได้สำเร็จ เส้นชะตาขาดสะบั้นโดยสมบูรณ์ ค่าความรู้สึกดี: 100 ระดับประเมินระบบ: SSS】