ชิวเหมยมองเด็ก ๆ กลุ่มใหญ่ที่วิ่งกรูเข้ามาหาเธอแล้วชะงักไป
บ้าคลั่งขนาดนี้เลยเหรอ?!
สมแล้วที่นี่จะเป็นทำเลดีสำหรับตั้งแผง!
“พี่เฉิน เห็นไหม? ฉันบอกแล้วไงว่าตั้งแผงที่นี่ขายของได้เงินแน่!”
ตอนนี้ชิวเหมยเริ่มเสียดายขึ้นมาแล้ว ทำไมถึงไม่เจอทำเลนี้ให้เร็วกว่านี้นะ? ปล่อยให้เจียงถังทำเงินไปตั้งมากมายฟรี ๆ!
เงินพวกนั้นเดิมทีก็ควรเป็นของเธอ ทั้งอาหารดี ๆ เครื่องดื่มดี ๆ ก็ควรเป็นของเธอด้วย!
“เด็ก ๆ ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องแย่งกัน ค่อย ๆ มา ทุกคนได้กันหมด”
พวกเด็ก ๆ มาถึงแผงของชิวเหมยแล้วมองดู ก่อนจะพบว่าตัวเองจำคนผิด!
ทำไมไม่ใช่พี่สาวคนสวยล่ะ?
เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย?
เด็กหญิงตัวเล็กคนหนึ่งถามเสียงใส “คุณเป็นใครคะ? พี่สาวคนสวยล่ะ? วันนี้พี่สาวคนสวยไม่มาหรือคะ?”
ชิวเหมยไม่เข้าใจสักนิด พี่สาวคนสวยอะไร?
เธอร้องเรียกลูกค้า “มาดูเร็วค่ะ! ตุ๊กตาถักโครเชต์ แบบใหม่ ลวดลายใหม่!”
เด็ก ๆ มองบนแผงแล้วก็ไม่เห็นของที่ตัวเองอยากซื้อเลย
“หนูอยากซื้อปิกาจู ทำไมไม่มีปิกาจูล่ะ?”
“หนูอยากซื้ออุลตร้าแมน คราวก่อนบอกแล้วว่าจะทำอุลตร้าเซเว่นให้หนูไง”
“ไม่มีปิกาจูกับอุลตร้าแมนนะ” ชิวเหมยหยิบเสือตัวเล็กขึ้นมา “พวกเธอดูนี่สิ เสือตัวนี้น่ารักไหม?”
เด็กชายคนหนึ่งพึมพำเสียงเบา “ตรงไหนน่ารัก? ไม่น่ารักสักนิด”
“ไม่อยากซื้อ”
“เกิดอะไรขึ้นเหรอ? ต่อไปพี่สาวคนสวยจะไม่มาแล้วหรือ?”
พอเห็นว่าเปลี่ยนคนแล้ว ทุกคนก็รู้สึกผิดหวัง คิดว่าพี่สาวคนสวยคงไม่มาอีกแล้ว ถึงได้เปลี่ยนคนมาตั้งแผงแทน
พอคิดแบบนั้น อารมณ์ของทุกคนก็หม่นลง พากันก้มหน้าหงอย ราวกับดาราคนโปรดประกาศเลิกวงการกะทันหัน