“พลังพิเศษอะไร?”
หญิงสาวผู้เป็นหัวหน้าทีมคนหนึ่งเอ่ยถาม รูปร่างสมส่วนดูดี
เซี่ยหลวนตอบว่า “ตอนนี้ยังไม่แน่ชัด จึงต้องรบกวนทุกคนช่วยกันตรวจสอบสักหน่อย”
ฉินซวงพยักหน้าเมื่อได้ยิน ก่อนหันไปทางเจียงหลี่ “เธอชื่ออะไร?”
“เจียงหลี่”
“มานั่งตรงนี้เถอะ ไม่ต้องเกร็ง เราจะถามเธอสักสองสามข้อ”
เจียงหลี่ย้ายไปนั่งฝั่งตรงข้าม
ฉินซวงมองเธอแล้วถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “หนูรู้ตัวได้ยังไงว่าตัวเองปลุกพลังพิเศษขึ้นมาแล้ว? หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ พลังพิเศษทั้งสี่ธาตุ โลหะ น้ำ ไฟ และดิน หนูคิดว่าสถานการณ์ของตัวเองตรงกับธาตุไหน?”
เจียงหลี่ชะงักไปเมื่อได้ยิน “โลหะ น้ำ ไฟ ดิน? ไม่มีธาตุไม้เหรอ?”
ฉินซวงสบตากับนักวิจัยคนอื่น ๆ
“จากข้อมูลที่ฐานต่าง ๆ ส่งมาให้ในตอนนี้ พวกเราสงสัยว่าผู้มีพลังพิเศษสายพฤกษาอาจไม่มีอยู่จริง เพราะจนถึงตอนนี้ยังไม่พบแม้แต่คนเดียว”
เจียงหลี่ใจหายวาบ
ไม่มีเลยสักคน?
ล้อกันเล่นหรือไง?
ถ้าเธอบอกว่าตัวเองมีพลังสายนี้ เธอก็จะกลายเป็นกรณีพิเศษเพียงคนเดียวไม่ใช่เหรอ? หรือจะถูกจับไปขังเพื่อทำการทดลองกันนะ?
แต่ไหน ๆ ก็มาแล้วนี่! ตรวจพลังก็ตรวจไปแล้วด้วย!
เจียงหลี่หันไปมองหน้าต่าง พลางคิดว่าตัวเองจะหนีออกทางนั้นได้ไหม—
“เจียงหลี่?”
ฉินซวงเห็นเจียงหลี่จ้องหน้าต่างนิ่ง จึงถามด้วยความเป็นห่วง “เป็นอะไรไป? กังวลเหรอ?”
เจียงหลี่สูดหายใจลึก เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงเบาอย่างจนใจท่ามกลางสายตาร้อนแรงของทุกคน “ฉันเร่งให้พืชเติบโตได้ค่ะ น่าจะเป็นพลังพิเศษสายพฤกษา”