“มะเขือยาวพวกนี้ดูน่ากินจัง”
พอกลับเข้าบ้าน เจียงเหยียนก็ลูบมะเขือยาวผิวมันวาวตรงมุมกำแพงอย่างทะนุถนอม วางไม่ลงเลย
เมื่อก่อนเขาไม่กล้าซื้อกินด้วยซ้ำ ของในตลาดผักของเขตปลอดภัยแพงเกินกว่าคนจนอย่างเขาจะซื้อไหว ทุกครั้งที่ไปตลาด เขาทำได้แค่มองคนอื่นซื้อ แล้วจินตนาการว่าคนรวยพวกนั้นจะเอากลับไปทำอะไรกิน รสชาติจะเป็นอย่างไร
“อยากกินก็กินสิ” เจียงหลี่บอก “วันนี้เรากินมะเขือยาวราดซอสกระเทียม”
ดูสิ เด็กคนนี้อดอยากจนเห็นมะเขือยาวลูกเดียวก็อยากกินขนาดนี้แล้ว
เจียงเหยียนตื่นเต้นจนตะโกนเสียงดัง “ผมรู้วิธีทำ!”
สูตรอาหารก่อนวันสิ้นโลก ทุกเมนูเขาอ่านมาไม่ต่ำกว่าร้อยรอบ ท่องได้ขึ้นใจหมดแล้ว!
เจียงเหยียนเลือกมะเขือยาวลูกใหญ่เนื้อแน่นมาสามลูกอย่างกระตือรือร้น ล้างให้สะอาดแล้วนำไปนึ่ง จากนั้นก็เสียบปลั๊กหม้อหุงข้าว หุงข้าวไปด้วย
พอนึ่งมะเขือยาว กลิ่นหอมก็ลอยออกมาอย่างรวดเร็ว เป็นกลิ่นหอมเรียบง่ายอันเป็นเอกลักษณ์ของมะเขือยาว แฝงด้วยกลิ่นแป้งนุ่มละมุน
ผ่ามะเขือยาวที่นึ่งสุกแล้วตามยาว แผ่ออก ปรุงซอสกระเทียมให้เรียบร้อย แล้วราดน้ำมันพริกกระเทียมสับที่ร้อนจัดลงไป กลิ่นกระเทียมและกลิ่นน้ำมันพลันปะทะจมูก ช่วยขับกลิ่นหอมของมะเขือยาวให้เด่นชัดขึ้นทันที
ซอสกระเทียมจัดเต็มกับน้ำมันร้อน ๆ แถมยังมีรสเผ็ดซ่า กินกับข้าวได้ดีมาก
เจียงเหยียนกินข้าวไปสามชามรวด
เจียงหลี่เองก็ไม่น้อยหน้า อย่างไรเสีย ยิ่งกินมากก็ยิ่งเลื่อนระดับได้เร็ว เพื่อเลื่อนระดับ เธอจึงกินอย่างเอาเป็นเอาตายจนกินต่อไม่ไหวแล้ว ถึงค่อยทิ้งตัวลงบนม้านั่งเตี้ย หมดสภาพไปเลย
“พี่ครับ พี่กินน่ากลัวไปหน่อยแล้วนะ กินเก่งกว่าผมอีก” เจียงเหยียนพูดพลางเหงื่อตก