【รายจ่ายวันนี้:】
【สร้างร้านผลิตผลทางการเกษตร — 100000 คะแนน】
【เครื่องนวดข้าว — 10000 คะแนน】
【รวม: 110000 คะแนน】
【ยอดคงเหลือ: 3221】
ในกระเป๋าว่างเปล่า ในใจก็ว่างเปล่าเช่นกัน
กลับถึงบ้าน เจียงหลี่ก็เห็นเจียงถังกำลังแช่ถั่วเหลือง
“พรุ่งนี้จะมีเด็ก ๆ มาที่นี่ ฉันคิดว่าจะทำน้ำเต้าหู้ให้พวกเขาดื่มสักหน่อย”
เจียงหลี่ถาม “รู้ได้ยังไงว่าเด็กพวกนั้นจะมาอีกแน่ ๆ?”
เจียงถังตอบ “ลืมแล้วเหรอว่าเมื่อก่อนพวกเราก็ผ่านวันเวลาแบบนี้มาเหมือนกัน? ถ้าได้ยินว่ามีโอกาสหาแต้มไปแลกเสบียง ครั้งไหนบ้างที่พวกเราไม่รีบคว้าไว้?”
“เด็กพวกนั้นขาดสารอาหารกันทุกคน ไม่มีเงินซื้ออาหารโปรตีนสูง ก็ป่วยง่าย ให้พวกเขาดื่มน้ำเต้าหู้สักหน่อย สำคัญกว่าการได้กินอิ่มอีกนะ”
เมื่อก่อนตอนที่ลำบาก เจียงหลี่กับเจียงเหยียนก็เคยป่วยหนักเพราะภูมิคุ้มกันอ่อนแอ พอมาคิดดูตอนนี้ ยังไม่รู้เลยว่าตอนนั้นผ่านมันมาได้ยังไง
พวกเขาผ่านมาได้ ก็หวังว่าคนเหล่านั้นจะผ่านมันมาได้เช่นกัน
เจียงหลี่พยักหน้า “อืม งั้นก็ทำไว้เยอะหน่อย พรุ่งนี้ใครเอาขยะมาขาย ก็แจกน้ำเต้าหู้ให้คนละแก้ว”
ชาวไร่ที่ยุ่งมาทั้งวันหลับสนิท
แม้แต่ในฝัน เจียงหลี่ก็ยังขุดทองอยู่ เหมือนตอนฝันว่าหนีแล้ววิ่งเท่าไรก็ไม่มีแรง เธอมองทองที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม แต่ขุดยังไงก็ขุดไม่ขึ้น จนร้อนใจแทบแย่
พอตื่นขึ้นมา เจียงหลี่ก็รู้สึกแย่ไปทั้งตัว
เธอส่องกระจก อืม รูม่านตาเขียวขึ้นอีกแล้ว
ตาเขียวขึ้นเป็นเรื่องดี แสดงว่าพลังธาตุไม้ในร่างกายเข้มข้นขึ้น