ยิ่งพอเห็นเจียงถังเดินเข้าไปในอาคารบี-3 ชิวเหมยก็แทบคุมสติไม่อยู่
เกิดอะไรขึ้นกัน?
ไม่ใช่แค่ได้กินดี แต่ยังได้อยู่ดีอีกด้วยหรือ?
ที่แท้เจียงถังเช่าห้องหรูราคา 2,000 คะแนนต่อเดือน!
ต้องรู้ก่อนว่าเธอต้องอ้อนวอนเฉินจี้ฉีอยู่นานกว่าจะได้ห้องราคา 1,000 คะแนนต่อเดือนมา แถมยังไม่มีแม้แต่ห้องครัว ทั้งแคบทั้งเบียด แสงก็ไม่ดี แถมไม่มีระเบียง เสื้อผ้าจึงตากไม่เคยแห้งสักที
แต่เฉินจี้ฉีกลับหันไปเช่าห้องราคา 2,000 คะแนนต่อเดือนให้เจียงถังทันทีงั้นหรือ?
ห้องแบบนั้นเป็นที่ที่เธอฝันอยากอยู่มาตลอด มีห้องครัว มีระเบียง ไม่ต้องไปอาบน้ำในโรงอาบน้ำสาธารณะ…
ทำไมกัน?
ชิวเหมยเม้มริมฝีปาก ก่อนโทรหาเฉินจี้ฉี
“พี่เฉิน”
น้ำเสียงอ่อนหวานฟังดูราวกับถูกทำให้เจ็บช้ำน้ำใจอย่างใหญ่หลวง
“ชิวเหมย มีอะไรหรือ?”
ชิวเหมยพูดว่า “พี่เฉิน ฉันเห็นเจียงถังแล้ว”
เฉินจี้ฉีชะงัก สีหน้าตื่นตัวขึ้น ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในใจ!
“เธอเห็นเจียงถังแล้วหรือ? เจียงถังอยู่ที่ไหน?”
ชิวเหมยตอบว่า “อยู่ชุมชนเดียวกับฉัน”
ชิวเหมยถามต่อ “พี่เฉิน พี่เช่าห้องราคา 2,000 คะแนนต่อเดือนให้เธอใช่ไหม? แต่ฉันได้ยินมาว่าพี่หย่ากับเธอแล้วไม่ใช่หรือ ทำไมถึงทำแบบนี้ล่ะ?”
ทำไมยังดีกับเจียงถังขนาดนั้น?
เธอรู้ว่าเฉินจี้ฉีหาได้เดือนละ 4,000 คะแนน ถ้าแค่เช่าห้องให้เจียงถังก็หมดไป 2,000 คะแนน แล้วจะยังมีคะแนนเหลือให้เธอใช้หรือ? เธอไม่อยากให้เงินที่ควรเป็นของตัวเองตกไปอยู่ในมือผู้หญิงคนอื่น
เฉินจี้ฉีขมวดคิ้วหลังได้ยิน “ฉันไม่ได้เช่าห้องให้เธอ”