ผลิตภัณฑ์พวกนี้ไม่มีขายในฐานที่เก้า เพราะที่นั่นยังพัฒนาเมล็ดพันธุ์ต้านการกลายพันธุ์ของผักเหล่านี้ไม่สำเร็จ หากอยากปลูกผักพวกนี้ ก็ต้องใช้แต้มไปซื้อเมล็ดพันธุ์นำเข้า
แต่เมล็ดพันธุ์นำเข้าราคาแพงกว่ามาก เพราะต้องคิดทั้งค่าขนส่งและค่าพัฒนา อย่างเมล็ดผักโขมถุงนี้ ก็ราคา 900 แต้มแล้ว แพงกว่าเมล็ดพันธุ์ที่ฐานที่เก้าพัฒนาขึ้นเองตั้งเยอะ
“เดี๋ยวฉันโอนแต้มค่าเมล็ดพันธุ์ให้เธอนะ” เจียงหลี่บอก
เมล็ดพันธุ์ถุงเดียวตั้ง 900 แต้ม ซื้อหมูได้ตั้ง 3 ชั่ง
“ไม่ต้องหรอก นี่เป็นของฝากที่ฉันเอามาให้เธอ”
ในเมื่อเป็นของฝาก จะรับเงินได้ยังไงกัน?
หลินอั้นปฏิเสธ แถมยังบอกว่าถ้าเจียงหลี่โอนแต้มให้เธอ ก็เท่ากับดูถูกกัน
“งั้นเดี๋ยวฉันให้ซอสมะเขือเทศเธอสองขวด”
พอได้ยินหลินอั้นก็เบิกตาเป็นประกายทันที
จริงด้วย! ซอสมะเขือเทศรสเปรี้ยวอมหวานแสนอร่อยแบบนี้ เธอก็จะได้กินแล้วเหรอ?
ต่อให้หมั่นโถวในค่ายทหารจะแย่แค่ไหน พอจิ้มซอสมะเขือเทศแล้วต้องอร่อยขึ้นแน่!
“ดีเลย ๆ!” คราวนี้หลินอั้นไม่ปฏิเสธ รีบพยักหน้าหงึก ๆ กลัวว่าถ้าลังเลไปแม้แต่วินาทีเดียว เจียงหลี่จะไม่ให้เธอแล้ว
เจียงหลี่ยิ้มขำ ก่อนจะเคี่ยวซอสมะเขือเทศต่อ
เจียงเหยียนจัดของที่ซื้อกลับมาจากเขตปลอดภัยแล้ววางไว้บนโต๊ะ
【ขวดแก้ว 300 มิลลิลิตร × 15 ใบ, 300 แต้ม】
【กระดาษชำระหยาบ ๆ ทำจากเยื่อไม้กลายพันธุ์ × 10 ม้วน, 100 แต้ม】
【น้ำมันพืช 5 ลิตร × 1 ถัง, 1,500 แต้ม】