หลินอั้นถือไม้ท่อนหนาเดินเข้ามา สีหน้าเคร่งขรึม เขาเคาะสำรวจพื้นดินของเจียงหลี่อยู่พักหนึ่ง จากนั้นก็ยืมเครื่องสแกนภาพความร้อนของทหารคนอื่นมา กวาดตรวจรอบด้านแบบ 360 องศา ก่อนจะบอกเจียงหลี่ว่า:
“รีบขุดเถอะ ขุดมันเทศแล้วก็กลับไปหลบบนรถ ที่นี่อันตรายเกินไป”
ไม่เพียงต้องระวังงูที่ซ่อนอยู่ในดิน ยังต้องคอยระวังนกที่บินผ่านฟ้าเป็นครั้งคราวด้วย
นกบางตัวนิสัยร้ายกาจ อาจจู่ ๆ ก็พุ่งเข้าโจมตีมนุษย์
ถ้าเจียงหลี่เป็นอะไรไป เธอก็คงดีใจไม่ลง
“อืม” เจียงหลี่พยักหน้า แล้วก้มหน้าขุดมันเทศอย่างว่าง่าย
ดูท่าแนวกำแพงล้อมและรั้วไฟฟ้าของฟาร์มจะจำเป็นจริง ๆ สัตว์อย่างงูถ้าเลื้อยเข้ามาในแปลงของเธอ คงอันตรายมาก
……
หลิวเว่ยตงไม่กล้าขุดเพิ่มแม้แต่นิดเดียว เขาขุดมันฝรั่งได้ 99.9 ชั่งก็รีบออกจากฟาร์มของเจียงหลี่ทันที
พอออกมา โจวหยางก็เข้ามาล็อกประตูฟาร์มของเจียงหลี่จากด้านนอก
หลินอั้นเป็นคนสั่งให้ทำเช่นนั้น
อย่างไรเสีย ในฟาร์มของเจียงหลี่ยังมีจูชุ่ยฮวาอยู่ด้วย จูชุ่ยฮวาเป็นหมูที่มีค่ามาก
ระหว่างนั่งรถโดยสารขากลับไปยังเขตปลอดภัย หลิวเว่ยตงทั้งตื่นเต้นทั้งไม่อยากเชื่อ
เขาซื้อมันฝรั่งมาได้ 100 ชั่งจริง ๆ ในราคาชั่งละ 50 แต้ม! ของล็อตใหญ่ขนาดนี้ ถ้าเอาไปขายในเขตปลอดภัย ไม่รู้จะได้เงินเท่าไร
ทันทีที่รถโดยสารถึงเขตปลอดภัย เขาก็รีบโทรหาหลี่เฉี่ยวเจิน ภรรยาของตน “เฉียวเจิน วันนี้หาางานได้หรือยัง?”
หลี่เฉี่ยวเจินกำลังกังวล สีหน้าเคร่งเครียด
“ไม่ได้”
ตอนเช้าเธอรีบไปโรงงานฝ้ายตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง แต่หน้าทางเข้าโรงงานมีผู้หญิงต่อแถวรอรับงานกันเต็มไปหมด ไม่มีส่วนของเธอเลย