“ประสาทหรือไง”
เจียงถังด่าทิ้งไว้คำหนึ่ง ก่อนวางสายเฉินจี้ฉีทันที แล้วบล็อกเบอร์นี้ด้วย จากนั้นก็ใช้โทรศัพท์ดูซีรีส์พลางกินสตรอว์เบอร์รีต่อ
ในโทรทัศน์กำลังฉายฉากน้ำเน่า เจียงถังดูอย่างเพลิดเพลิน
เฉินจี้ฉีมองหน้าจอที่ดับมืด ปลายนิ้วกำแน่น สีหน้าเย็นชา
เมื่อก่อนเขาไม่เคยคิดเลยว่าเจียงถังหย่ากับเขาเพราะไปรู้จักผู้ชายที่รวยกว่า และไม่เคยคิดด้วยว่าเจียงถังจะเป็นผู้หญิงเห็นแก่เงินขนาดนี้
แต่เมื่อครู่เจียงถังพูดออกมาตรง ๆ หมดแล้ว
บอกว่าเขาเป็นผู้ชายไร้ประโยชน์ แม้แต่รถสองล้อสักคันยังซื้อไม่ไหว
หึ ๆ!
ผู้ชายไร้ประโยชน์
เฉินจี้ฉีโกรธจนหัวเราะออกมา
“คุณหมอเฉินคะ ผู้อำนวยการเรียกพบค่ะ” พยาบาลสาวเคาะประตูพลางบอก
เสียงนั้นดึงเฉินจี้ฉีกลับมาจากห้วงความคิด “ผู้อำนวยการเรียกผมเรื่องอะไรครับ?”
พยาบาลสาวยิ้มตอบ “ได้ยินว่าคุณกับคุณหมอโจวสวินเหล่ยสอบคัดเลือกของคลินิกเราผ่านแล้วค่ะ ผู้อำนวยการบอกว่าจะให้พวกคุณไปสอบรอบสุดท้ายที่โรงพยาบาลเขต 1”
“ยินดีด้วยนะคะ คุณหมอเฉิน คุณเก่งมากเลย!”
พอได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเฉินจี้ฉีก็แจ่มใสขึ้นทันที มุมปากยกเป็นรอยยิ้ม
เขาลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว แล้วมุ่งหน้าไปยังห้องทำงานของผู้อำนวยการ
เมื่อเข้าไป โจวสวินเหล่ยก็อยู่ที่นั่นด้วย
ผู้อำนวยการเห็นพวกเขามาถึงก็ยิ้มพลางยื่นหนังสือแจ้งสองฉบับที่ส่งมาจากเขต 1 ให้
“คุณหมอโจว คุณหมอเฉิน หนังสือแจ้งมาแล้ว คะแนนของพวกคุณสองคนสูงที่สุดในคลินิกเรา จึงมีสิทธิ์ไปสอบรอบสุดท้ายที่โรงพยาบาลเขต 1”