"ดูเหมือนเราจะมาถูกเวลา"
ร่างของไป๋อันอันเกร็งไปทั้งตัวเมื่อได้ยินเสียงคุ้นหูนั้นดังจากหน้าประตูเข้ามา
เธอหันไปตามเสียง เสิ่นหานโจวกำลังยืนพิงกรอบประตู มือทั้งสองข้างสอดไว้ในกระเป๋า ท่าทางผ่อนคลาย
ฟู่เสินยืนอยู่ข้างเขา ท่วงท่าหน้าตาเป็นระเบียบกว่าเสิ่นหานโจวเล็กน้อย แต่ก็ยังดูสบายๆ
ในสมองของเธอมีเพียงประโยคเดียววนไปมา
"คุณสองคนดูเข้ากันดีนี่นา"
ตอนนั้นเธอไปพูดประโยคนั้นด้วยน้ำเสียงแบบ"ฉันแค่พูดข้อเท็จจริง"ออกไปได้ยังไงกันแน่
แค่คิดย้อนกลับไปตอนนี้ นิ้วเท้าเธอก็เริ่มมุดดิ้นโดยไม่รู้ตัว
"คุณสองคนมาทำไม?" ลู่ซีถาม
"การส่งมอบภารกิจต้องมีลายเซ็นของนายเอง" เสิ่นหานโจวก้าวเข้ามา ยื่นแฟ้มเอกสารในมือให้ลู่ซีดู "ยุทโธปกรณ์ในคลังอาวุธชุดนั้น ต้องให้หัวหน้าทีมและคนสายมิติร่วมกันตรวจสอบเพื่อเข้าคลัง"
"ได้ยินว่านายแทงตัวเองที่จุดลงทะเบียนพลังพิเศษ" เสิ่นหานโจวหันไปมองไป๋อันอันแล้วถาม
"นายรู้ได้ยังไง?" เธอถาม
"เจ็บไหม?" เสิ่นหานโจวถามกลับ
"...ก็พอทนได้"
"คราวหน้าไม่ต้องทำแบบนี้อีก ถ้าจำเป็นจริงๆ ใช้ลู่ซีเป็นหนูทดลองก็ได้"
ไป๋อันอัน: "......"
ลู่ซีเดินไปหยิบแฟ้มเอกสารจากมือเขาพอดี พอได้ยินดังนั้นก็ยกเท้าเหยียบลงบนหน้าเท้าเสิ่นหานโจวอย่างแม่นยำ "ขอโทษที ลื่น"
เสิ่นหานโจวก้มมองหน้าเท้าตัวเอง ที่นั่นมีรอยเปื้อนสีเทาจางๆ เพิ่มเข้ามา เขาใช้หลังมือปัดไปทีหนึ่ง ไม่หลุด แล้วก็ยอมแพ้
"นิสัยนายเนี่ยไม่ดีเลย" เขาพูด
"นิสัยนายก็ไม่ดีเหมือนกัน" ลู่ซีดึงแฟ้มเอกสารออกไป