ไป๋อันอันนั่งลงบนโซฟา พิงเบาะ สายตาจดจ้องอยู่ที่ใบสมัครเข้าร่วมทีมในมือ
เธอหยิบแบบฟอร์มขึ้นมาแล้วถามว่า “ในฐานมีทีมปฏิบัติการนอกฐานทั้งหมดกี่ทีม?”
เสิ่นหานโจว: “ทีมที่ลงทะเบียนไว้ในฐานตอนนี้มีประมาณสองร้อยทีม ในนั้นมีทีมระดับเอสองทีม ระดับบีอีกยี่สิบกว่าทีม ที่เหลือเป็นระดับซี จำนวนพลังพิเศษที่ลงทะเบียนไว้มีประมาณร้อยคน แต่ไม่ใช่ทุกคนที่ถูกบรรจุเข้าทีมปฏิบัติการนอกฐาน บางส่วนอยู่ฝ่ายส่งกำลังบำรุง งานวิจัย และการแพทย์”
“งั้นคนธรรมดาก็รวมทีมเองได้ด้วย?”
“ได้” ลู่ซีพูด “จำนวนสมาชิกทีมปฏิบัติการต้องอยู่ระหว่างสองถึงเจ็ดคน ไม่จำกัดแค่พลังพิเศษ ทีมที่คนธรรมดาจัดตั้ง ถ้าฝีมือแข็งแกร่งพอ ก็ได้ระดับดีๆ เหมือนกัน แต่สูงสุดแค่ระดับบี มีเพียงทีมพลังพิเศษเท่านั้นที่มีสิทธิ์ได้ระดับเอ”
“งั้นเอ-01 ที่ว่า 01 แปลว่าอะไร?”
“เอแปลว่าระดับความแข็งแกร่งโดยรวม 01 แปลว่าลำดับการก่อตั้ง เอ-01 เป็นทีมแรกที่จัดตั้งอย่างเป็นทางการหลังฐานก่อตั้ง และมีระดับถึงเอ”
ไป๋อันอันคิดอยู่อึดใจแล้วถามอีกว่า “พลังพิเศษทุกคนอยู่โซนเอหมดเลยเหรอ?”
เสิ่นหานโจว: “ไม่ทั้งหมด เมืองนอกของฐานแบ่งเป็นห้าโซนจากเอถึงอี แต่ละทีมกระจายตัวอยู่ตามโซนต่างๆ จุดประสงค์คือกระจายความเสี่ยง ถ้าโซนไหนเกิดเหตุฉุกเฉิน ทีมพลังพิเศษจะได้เข้าไปสนับสนุนได้ทัน”
ไป๋อันอันพยักหน้า สายตากลับไปจดจ้องที่ใบสมัครในมือ: “แล้วอันนี้...”
“รอผลระดับพลังพิเศษของเธอก่อนแล้วค่อยกรอกก็ได้”
เสียงเปิดประตูห้องดังมาจากข้างบน ไป๋อันอันหันไปมอง
ฟู่เสินกำลังเดินออกจากห้อง ตัวยังมีความชื้นอยู่
เขาเปลี่ยนเป็นเสื้อกล้ามสีเทาเข้ม ขอบคอเสื้อเปียกน้ำยังไม่แห้งสนิท เลยเข้มกว่าสีเดิมไปเฉดหนึ่ง