เสิ่นหานโจวกลับมาถึงตอนบ่ายสามกว่าแล้ว
ทุกครั้งที่ไปส่งสรุปภารกิจต้องถูกซักถามเป็นชุดใหญ่
เขาใช้ความพยายามอย่างมากในการจัดการกับเจ้าหน้าที่บริเวณรับภารกิจ พอไปถึงจุดแลกเสบียงก็ไม่เหลือของแปลกใหม่อะไรแล้ว
เขาถือถุงสองใบ เพิ่งเดินมาถึงหน้าประตูลานบ้าน ก็เห็นลู่ซีเดินสวนมาจากอีกทางหนึ่ง
สองคนเจอกันพอดีที่หน้าประตู
"นายเพิ่งกลับมาเหมือนกันเหรอ?" เสิ่นหานโจวถาม
"อืม" ลู่ซีพูด "ที่สถาบันวิจัยเลิกเร็ว ท่านอาจารย์เจ้าบอกว่าพรุ่งนี้ถึงจะรู้ผลชิ้นเนื้อ วันนี้เลยไม่มีอะไรแล้ว"
เสิ่นหานโจวผลักประตูเดินเข้าไป ข้างในห้องนั่งเล่นเงียบมาก
พาวพาวนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น ตรงหน้ามีจิ๊กซอว์แผ่เต็ม พักหนึ่งยังมีอีกหลายกล่องที่ยังไม่แกะ
เธอกำลังก้มหน้ากดชิ้นส่วนจิ๊กซอว์ลงในตำแหน่งที่ตรงกัน ใช้ฝ่ามือกดขอบให้แน่น กว่าจะเงยหน้ามองที่ประตู: "พี่ชาย! พวกพี่กลับมาแล้ว!"
เสิ่นหานโจววางถุงลงบนโต๊ะข้างโต๊ะกินข้าว: "กลับมาแล้ว จิ๊กซอว์นี่มาจากไหน?"
"พี่ฟู่พาไปซื้อ! เขาบอกว่าวันนี้ฉันทำตัวดีมาก!" พาวพาวพูดพลางก้มหน้ากลับไปศึกษาต่อ
สายตาของเสิ่นหานโจวกวาดไปรอบๆ ห้องนั่งเล่น ไม่เห็นร่างของไป๋อันอัน
"ไป๋อันอันล่ะ?"
"ข้างบน หลับอยู่" เสียงของฟู่เสินดังมาจากทางครัว เขากำลังหยิบของจากตู้เย็น "ช่วงเช้าไปบริเวณรับภารกิจมา พอกลับมาก็ขึ้นไปชั้นบน ไม่ลงมาอีกเลย"
"ไม่ได้กินข้าวเที่ยงด้วยเหรอ?"
"อืม"
"แค่ไปบริเวณรับภารกิจครั้งเดียวมันเหนื่อยขนาดนั้นได้ยังไง?"
ฟู่เสินเดินออกมาจากครัว ถือแก้วน้ำอยู่ในมือ นั่งลงที่โต๊ะกินข้าว เล่าเหตุการณ์ช่วงเช้าให้ฟังคร่าวๆ
ตั้งแต่เจอไป๋ฮานกับหลัวฟานที่บริเวณรับภารกิจ จนถึงตอนที่ไป๋อันอันปวดหัวกะทันหัน และสุดท้ายก็พาเธอกลับมาพักผ่อน เล่าครบทุกอย่างไม่ตกหล่น ไม่ได้เติมสีสันอะไรเพิ่ม
เสิ่นหานโจว: "นายคิดว่าปัญหามันอยู่ตรงไหน?"
ฟู่เสิน: "ไป๋ฮานมีปัญหา แต่ฉันหาหลักฐานมาสนับสนุนข้อสรุปนี้ไม่ได้"