"ทั้งหมดตื่นรู้กันหมดเลย?!" หลินทัวอุทานออกมา "วัคซีนอะไรกันขนาดนี้?"
เหวินจ้านหันไปมองเขาแวบหนึ่ง เหมือนกำลังเตือนให้เขาลดเสียงลง
"ทุกคนตื่นพลังพิเศษกันแล้ว จะกลายเป็นสิ่งกลายพันธุ์ได้ยังไง ไม่ควรจะเป็น..." ไป๋อันอันพูดพลางมองไปทางลู่ซีที่ยืนอยู่ไม่ไกล
ฝ่ายหลังอุ้มพาวพาวไว้ในอ้อมแขน สีหน้าครุ่นคิดบางอย่าง ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของไป๋อันอัน เขาเพียงส่ายหน้าเล็กน้อย แล้วหันไปทางเจ้าหยาน: "แล้วหลังจากนั้นล่ะ? เกิดอะไรขึ้นต่อ?"
"หลังจากนั้น... หลังจากนั้น คนในฐานก็บ้าคลั่งกันยิ่งกว่าเดิม ต่างพากันไปวิงวอนขอให้เขาซื้อวัคซีนให้คนละหนึ่งเข็ม หลิวต้าลี่ไม่รู้ไปหามาจากไหนอีกชุด คราวนี้มีตั้งหลายสิบเข็ม และคราวนี้เขาตั้งราคาไว้สูงกว่าเดิมด้วย" เจ้าหยานเว้นไปครู่หนึ่ง "ผมเห็นว่าราคามันถูกปั่นขึ้นมาแพงขนาดนี้ ก็เลยคิดว่าจะขายเข็มที่ถืออยู่นี่ออกไป กินส่วนต่างหน่อย แล้วค่อยให้พี่ชายของเขาช่วยพูดจาดีๆ ให้ ผมจะได้ไปซื้อใหม่ในราคาถูกลง สุดท้ายก็แค่ตื่นช้ากว่าคนอื่นสองวัน ได้เท่าไหร่ก็เอาเท่านั้นแหละ"
"ผมหาผู้ซื้อได้แล้ว นัดส่งของตอนสองทุ่ม เรานัดเจอกันในอุโมงค์เหมืองร้างแห่งหนึ่ง ที่นั่นห่างไกล ผู้คนไม่พลุกพล่าน เหมาะกับการซื้อขายแบบนี้เป็นอย่างยิ่ง ผมไปถึงก่อน ตั้งใจว่าจะเอาของไปซ่อนไว้ก่อน พอผู้ซื้อมาแล้วค่อยเอามาออก..."
"แต่ผลคือ ผมไปถึงได้ไม่นาน ข้างนอกก็เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นมา"
"เป่ยซานไม่ได้เป็นฐานอย่างเป็นทางการอยู่แล้ว พื้นที่ก็ไม่ใหญ่ นัก จะมีซอมบี้สองสามตัวลอดรั้วที่ชำรุดเข้ามาได้ก็เป็นเรื่องปกติ แต่ความวุ่นวายข้างนอกมันกินเวลานานมาก ผู้ซื้อก็ไม่มาสักที"