ร้านตัดเสื้อจิ่นซิ่วเป็นร้านเก่าแก่ในเมืองหลวง นอกจากมีหน้าร้านขายเสื้อผ้าสำเร็จรูปในย่านดีที่สุดของตลาดแล้ว เจ้าของยังซื้อเรือนพักอีกหลังหนึ่ง ไว้ให้หญิงปักผ้าเร่งงานและไว้ต้อนรับแขกผู้มีเกียรติบางท่าน
ด้วยเห็นแก่หน้าเหรินเฟิงเจวี๋ย หลิวจั่งกุ้ยจึงไม่กล้าชักช้าแม้แต่น้อย นำทางเซี่ยซีม่อเดินลัดเลาะผ่านระเบียงและเรือน มายังห้องรับรองดอกไม้ที่ตกแต่งอย่างงดงาม ก่อนจะยกน้ำชาร้อนและของว่างมาปรนนิบัติด้วยความเคารพ
หลิวจั่งกุ้ยมิทราบจุดประสงค์ที่แท้จริงของอีกฝ่าย เพียงรู้สึกเลาๆ ว่าเกี่ยวข้องกับเสื้อกันหนาวพวกนั้น จึงเอ่ยขึ้นก่อนว่า "เสื้อผ้าที่คุณหนูเลือกไว้เมื่อกลางวัน ล้วนให้คนไปจัดแจงให้หญิงปักผ้าทำแล้ว อย่างช้าที่สุดสามวัน ก็จะส่งมอบให้ถึงมือท่านได้"
เห็นอีกฝ่ายมิได้ตอบรับ เขาก็เกรงใจต่อไปอีกว่า "หากมีสิ่งใดต้องใช้ ให้ผู้อื่นมาแจ้งความสักหน่อยก็พอ มิต้องลำบากมาเองถึงที่เช่นนี้"
เซี่ยซีม่อกลับไม่อ้อมค้อม เพียงกล่าวว่า "ข้ามาเพื่อตามหาผู้หนึ่ง ชื่อว่าเหรินตงสิง"
มองอีกฝ่ายที่ท่าทางไม่แยแสสิ่งใด หลิวจั่งกุ้ยในใจเริ่มมีโทสะ แต่มิแสดงออกบนใบหน้าแม้แต่น้อย จึงถามว่า "คุณหนูตามหานายน้อยของพวกเรา?"
"นั่นก็ไม่บังเอิญเสียจริง เขาวันนี้มิได้มาที่ร้าน ส่วนจะไปที่ใด คนรับใช้ก็ไม่สะดวกไปสืบถาม"
"ไม่ทราบว่าคุณหนูมีธุระอันใด?"
กล่าวถึงตรงนี้ หลิวจั่งกุ้ยก็อดมิได้ที่จะเกิดความสงสัยขึ้นในใจ
เหรินตงสิงแม้เป็นนายน้อยแห่งร้านเสื้อ แต่ก็เพียงแค่มีชื่อ มิเคยใส่ใจกิจการภายในร้านเลย
แขกผู้มีเกียรติที่ผ่านไปมาในแต่ละวันมีมากมาย ล้วนเป็นผู้จัดการร้านหลายคนที่ผลัดเปลี่ยนกันต้อนรับ ไม่เคยพบผู้ใดระบุชื่อแซ่เพื่อตามหานายน้อยมาก่อน