"แล้วภรรยาล่ะ?"
เหลียงซวี่พูดพลางบรรเลงคีย์บอร์ดอย่างคล่องแคล่ว พร้อมกับหยอกเย้าคนในอ้อมแขน
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์หมุนตัวกลับมา กอดร่างหอมกรุ่นนั้นไว้ แล้วสูดกลิ่นเข้าไปเต็มปอดก่อนจะตอบ: "อื้ม พี่คะ เสียงพี่เพราะมาก ชอบจังเลย"
แม้จะรู้คำตอบอยู่แล้ว เหลียงซวี่ก็อดหัวเราะเบาๆ ไม่ได้ ใช้คางถูไถบนยอดผมของเธอ: "เก่งมาก"
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ที่ได้รับคำชมเริ่มสนใจลูกกระเดือกที่กลิ้งขึ้นกลิ้งลงตรงหน้า ยื่นมือที่นุ่มนวลออกไปแตะเบาๆ
สนุกจัง!
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์เกิดอารมณ์สนุก จากการแตะเบาๆ กลายเป็นการลูบไล้อย่างละเอียด และยังโน้มตัวเข้าไปอีก
อื้ม ตัวเหลียงซวี่หอมจริงๆ นะ
ภูตดอกไม้น้อยเพราะจูบเมื่อครู่ทำให้ใจละโมบมากยิ่งขึ้น แค่ดมกลิ่นไม่พอใจแล้ว เลยค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ฉวยจังหวะที่เขาไม่ทันตั้งตัวกัดเข้าไปทีหนึ่ง
ตอนที่ถูกเธอลูบไล้นั้น เหลียงซวี่ก็พยายามอดทนอย่างที่สุดแล้ว พอถูกกระตุ้นขนาดนั้น มือก็พลาด กระสุนเลยลอยไปบนฟ้า
เสียงที่ทั้งเจ็บปวดและทั้งสุขสมกะวนก้องในลำคอ
"ที่รัก ไม่เล่นแล้วได้ไหม?"
เหลียงซวี่เลื่อนตัวละครในเกมไปที่มุมหนึ่ง ว่างมือทั้งสองข้างมาจับตัวหยุนเสวี่ยเอ๋อร์หมุนกลับหนึ่งร้อยแปดสิบองศา
เขาไม่กล้าอุ้มเธอขึ้น เพราะกลัวว่าสิ่งที่ถูกกดอยู่ใต้ตัวหยุนเสวี่ยเอ๋อร์จะดีดตัวขึ้นมา
เหลียงซวี่จับมือที่สวยงามนั้นไว้ สายตามืดหม่น: "ที่รัก เล่นเกมกับฉันหน่อยได้ไหม?"
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ไม่เคยเล่นเกมนี้มาก่อน กำหมัดแน่นพูดเบาๆ: "ฉันเล่นไม่เป็น"