"สามี น้ำเตรียมเสร็จแล้ว รีบเข้ามาสิ"
เสียงใส ๆ ดังออกมาจากห้องน้ำ มือที่กำลังแกะเนคไทชะงักไปครู่หนึ่ง ฮั่วเซียวเดินตามเสียงเข้าไป
เห็นหยุนเสวี่ยเอ๋อร์กำลังนั่งยอง ๆ อยู่ข้างอ่างอาบน้ำ ใบหน้าขาวผ่องถูกไอน้ำร้อนอบจนแดงเรื่อ ขนตายาวเปียกชื้น ดูทั้งอ่อนโยนและนุ่มนวล
สายตาของฮั่วเซียวหรี่ลง ค่อย ๆ เดินเข้าไปหา เงาร่างใหญ่ทาบทับลงมา คิ้วตาคมเข้มและสายตาที่จดจ่อ ทำให้เขาดูเหมือนนักล่าที่ดุร้ายเต็มไปด้วยพลัง
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์รู้สึกถึงความรู้สึกนั้นอีกครั้ง เหมือนจะถูกกินเข้าไปทั้งตัว มือที่กำลังตีน้ำเช็ดตัวไปมาอย่างมั่วซั่ว แล้วหันหลังจะเดินออกไป
แต่ฮั่วเซียวมองมือน้อย ๆ ที่ถูกไอน้ำร้อนอบจนเป็นสีชมพูนั้น ก่อนจะคิดอะไรทันก็คว้าข้อมือเรียวบางนั้นไว้
อือ!
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์อดร้องเสียงเบา ๆ ไม่ได้ กลิ่นกายที่โชยเข้ามาทำให้เธอหมดแรงในทันที
แต่ฮั่วเซียวก็ยังแกล้งบีบผิวที่นุ่มลื่นจนน่าตกใจนั้นเบา ๆ
สมกับที่เห็น นุ่มและเนียน แค่แตะเบา ๆ ก็ทิ้งรอยไว้แล้ว
"สามี รีบไปอาบน้ำเถอะ"
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ไม่เข้าใจว่าผู้ชายคนนี้คิดอะไรอยู่ พยายามจะดึงมือออก เงยหน้าเล็ก ๆ ที่ขาวใส ปากแดง ๆ หอมฟุ้งขยับเปิดปิด
ฮั่วเซียวเลิกคิ้ว แกล้งงอนอีกแล้ว
นิสัยซุกซนในตัวทำให้เขาอยากรู้ว่าเจ้าสาวตัวน้อยของเขาหน้าบางแค่ไหน
ฮั่วเซียวคิดในใจ มือออกแรง หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ก็ขาอ่อนเดินเข้าไปใกล้เขาอีกนิด
ใบหน้าเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยความตื่นตกใจมองผู้ชายอย่างงงงวย กำลังจะถามว่าเกิดอะไรขึ้น เงาร่างใหญ่ก็ทาบลงมา