เมื่อได้เป็นนกน้อยในกรงทอง หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ก็ทุ่มเทให้กับงานเป็นอย่างมาก เธอถึงกับเขียนกฎของนกน้อยในกรงทองไว้ในบันทึกเตือนความจำและปฏิบัติตามตลอดเวลา
ข้อที่หนึ่ง ห้ามยุ่งเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัวของนายจ้าง ต้องอยู่ในกรอบและทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี
“หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ เมื่อคืนฉันกลับดึกขนาดนั้น ทำไมเธอไม่โทรหาฉันสักสาย?”
กู้ชืออวิ้นที่กลับบ้านดึกไม่ยอมปลุกคนที่หลับไปแล้ว พอเช้าวันรุ่งขึ้นเจ็ดโมงตรงเขาก็ปลุกหยุนเสวี่ยเอ๋อร์ที่ยังฝันหวานอยู่ให้ตื่น
มองหน้าชายที่เต็มไปด้วยความโกรธ หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ขยี้ตาอย่างแรง พอรู้ว่าไม่ได้ตาเฟื่อง เธอก็คล่องแคล่วเข้าไปกอดเอวที่แข็งแรงนั้นแล้วเริ่มขอโทษทันที
เพราะข้อที่สองคือห้ามขัดใจนายจ้าง
ร่างกายที่อ่อนนุ่มกับกลิ่นกายที่เย้ายวนชวนหลงใหลทำให้กู้ชืออวิ้นรั้งเอวเล็กที่คอดกิ่วไว้แน่นพร้อมลงโทษอย่างโหดเหี้ยม
ความแค้นเมื่อคืนและอารมณ์หงุดหงิดในยามเช้าถูกปลดปล่อยออกมาบนร่างกายที่ทำให้ไม่อาจหยุดได้
ความสุขสุดขีดทำให้กู้ชืออวิ้นลืมสิ่งที่ตั้งใจจะสอบสวนไปโดยสิ้นเชิง กลับกันเขากลับเอาแต่โอบเอาใจให้อีกฝ่ายกินให้มากขึ้น
ข้อที่สาม ห้ามออกหน้าแสดงตัวตามอำเภอใจ เงียบ ๆ เป็นแจกันไว้เฉย ๆ ก็พอ
หลังจากที่กู้ชืออวิ้นแสร้งทำเป็นพูดถึงทรัพยากรที่เขาสามารถจัดหาให้ได้เป็นครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้ ในที่สุดหยุนเสวี่ยเอ๋อร์ก็แสดงสีหน้าเหมือนเพิ่งเข้าใจอะไรขึ้นมา
เมื่อเห็นเช่นนั้น กู้ชืออวิ้นก็อารมณ์ดีทันที เขานั่งไขว่ห้างรอให้อีกฝ่ายมาอ้อนวอน
แค่เธอเอ่ยปาก ทรัพยากรชั้นยอดทั้งหมดจะเอียงไปทางเธอ และเซ็นสัญญาได้ทันที
ถึงแม้เขาจะไม่อยากให้เธออยู่ในวงการบันเทิง แต่มีเขาคอยคุ้มกัน จะเล่นสนุกหน่อยก็ไม่เป็นไร
เพียงแต่เมื่อหยุนเสวี่ยเอ๋อร์ที่เปิดมือถือขึ้นมาโชว์ประกาศลาออกจากวงการให้เขาดูราวกับเอาของวิเศษมาโชว์ ใบหน้ายังเต็มไปด้วยทีท่าอยากได้คำชม ชายที่เตรียมคำพูดไว้เต็มปากก็ชะงักไป
เขายังคิดว่าจะใช้สิ่งเหล่านี้มาหลอกให้เธอสวมชุดที่เพิ่งซื้อมาใหม่ตอนกลางคืนด้วยซ้ำ
แต่หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ที่ยึดมั่นในกฎตลอดเวลาได้สวมชุดบางเฉียบพวกนั้นไว้บนตัวแล้วก่อนที่ชายหนุ่มจะไปอาบน้ำเสียอีก
ทำให้ชายหนุ่มผมยังไม่ทันเช็ดให้แห้ง ก็มีอะไรบางอย่างไหลออกมาทางจมูก และยังแดง ๆ อีกต่างหาก
ตกใจจนภูตดอกไม้ตัวน้อยรีบวิ่งไปที่โต๊ะเครื่องแป้งเพื่อหยิบทิชชู่ แต่ยังไม่ทันได้ใช้ เธอก็ถูกเหวี่ยงลงบนเตียงอย่างแรง ต้องรับมือกับชายหนุ่มไปพร้อมกับสอดทิชชู่เข้าไปในรูจมูกให้เขา
สุดท้าย ทิชชู่แทบจะกลายเป็นเศษฝอยก็ยังทำภารกิจนี้ไม่สำเร็จ
แล้วยังเสื้อผ้าบนตัวเธอที่กลายเป็นเศษผ้าอีกด้วย
แม้จะหลับไปแล้ว เธอยังพึมพำอย่างทุ่มเทว่าจะช่วยห้ามเลือดให้
ข้อที่สี่ ห้ามถามนายจ้างว่ารักตัวเองหรือไม่เด็ดขาด
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์รู้ว่านี่คือข้อห้ามที่ใหญ่ที่สุดในบรรดากฎทั้งหมด นายจ้างแค่จ่ายเงินเพื่อให้มีคนอยู่เป็นเพื่อน ไม่ได้จ่ายเงินเพื่อซื้อเมีย จะไปถามคำถามโง่ ๆ แบบนั้นได้ยังไง
โชคดีที่เธอเป็นภูตดอกไม้ที่ฉลาดมาก และยึดถือกฎข้อนี้เป็นคัมภีร์
ดังนั้นเธอจึงไม่มีทางเหยียบกับระเบิดของนายจ้าง ดูจากเงินที่กู้ชืออวิ้นใช้จ่ายไปเพื่อเธอช่วงนี้ก็รู้ว่าเธอทำได้ดีมาก
กู้ชืออวิ้น: กำไลหยกวงนี้เข้ากับสีผิวของเธอ แค่ไม่กี่สิบล้าน ซื้อ!
เมื่อครู่เธอแค่มองชุดแบรนด์นี้ไปหนึ่งที คอลเลกชันล่าสุดทั้งหมดถูกส่งมาถึงบ้าน ซื้อ!
เรือยอร์ชที่เธอถูกใจ ซื้อ!
บ้าน ซื้อ!
...
ข้อที่ห้า ทำอาหารเช้า กลางวัน เย็น ทุกมื้อให้นายจ้าง
จับใจผู้ชายให้ได้ก่อนต้องจับท้องเขาก่อน
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์เห็นว่ามีเหตุผลมาก เพราะขนาดนางฟ้าอย่างเธอที่ไม่ต้องกินข้าวยังอดใจกับอาหารอร่อย ๆ ไม่ไหว แล้วกู้ชืออวิ้นที่เป็นมนุษย์จะรอดพ้นได้ยังไง
อาหารเช้า ลงมือ!
อาหารกลางวัน ลงมือ!
อาหารเย็น ลงมือทั้งหมด!
แต่ของที่ดูเหมือนถ่านดำ ๆ แบบนี้จะไม่ทำให้กระเพาะของเทพบุตรแห่งโชคชะตาหนีไปไกลจริง ๆ หรือเนี่ย?
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์หน้ามอมแมมค่อย ๆ จิ้มไปที่ของแข็ง ๆ ชื่อว่าสเต๊กอย่างหงอย ๆ
สุดท้ายก็ถูกกู้ชืออวิ้นอุ้มกลับไปห้องน้ำ พร้อมกับอ้างว่าจะกินอาหารอีกอย่างที่อร่อยกว่า
นานวันเข้า หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ไม่กล้าแม้แต่จะก้าวเข้าครัวอีกแม้แต่ครึ่งก้าว ยิ่งมีบางคนที่แอบอ้างว่ามาตรวจงาน ทั้งทำให้คนร้องไห้ทั้งทำให้คนทำอาหาร สุดท้ายยังพูดว่าขอบคุณสำหรับการต้อนรับอีก
ข้อที่หก รักได้แค่เงิน ห้ามรักคน
ข้อนี้เธอหยุนเสวี่ยเอ๋อร์กล้ารับว่าถ้าเธอบอกว่าเป็นที่หนึ่งก็ไม่มีใครกล้าเป็นที่สอง
คนที่ไม่ชอบออกจากบ้านอย่างเธอ กลับทำลายสถิติเป็นคนแรกที่เล่นแท็บเล็ตจนเครื่องเดี้ยง
ข้อความแจ้งเตือนจากธนาคารแทบจะทำให้มือถือของกู้ชืออวิ้นระเบิด
แต่ชายหนุ่มไม่โกรธแม้แต่น้อย กลับยิ้มแย้มให้คนเปลี่ยนมือถือเครื่องใหม่ที่แรงกว่าเดิม
นี่พิสูจน์ได้ว่าเธอทำได้ดีมาก!
ข้อที่เจ็ด ห้ามตั้งท้องเด็ดขาด
ข้อนี้ไม่ต้องกังวลเลย สำหรับหยุนเสวี่ยเอ๋อร์แล้วง่ายมาก ๆ
เพราะด้วยร่างกายของภูตดอกไม้ เธออยากท้องเมื่อไหร่ก็ได้ไม่ใช่เรื่องที่ตัวเองตัดสินใจเหรอ
พลังงานพวกนั้นเธอยังดูดซึมไม่พอเลย จะให้สมองสั้นไปสร้างเด็กคนหนึ่งขึ้นมาหรือไง
มีเพียงกู้ชืออวิ้นที่ทุกคืนแอบอธิษฐานขอให้มีลูกเพื่อขึ้นตำแหน่ง แอบจ้องมองท้องที่ว่างเปล่าด้วยสายตาเร่าร้อนตอนที่อีกฝ่ายหลับ
ข้อที่แปด ข้อที่แปดไม่มีแล้ว กฎที่เขียนมาเป็นอาทิตย์ถูกกู้ชืออวิ้นพบเข้า
ดวงตาที่แดงก่ำทำให้ภูตดอกไม้ตัวน้อยตกใจถอยหลังตลอด
หรือว่าเธอจะยังไม่มืออาชีพพอ?
“หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ นี่เธอเขียนอะไร?”
กู้ชืออวิ้นแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองเมื่อเห็นกฎข้อแล้วข้อเล่าที่เสียดแทงใจและยังขีดแดงไว้ด้วย
ความโกรธในใจแทบจะเผาเขาทั้งเป็น เขาเอาจริงใจที่มีให้เธอ แต่เธอกลับคิดว่าเขาเป็นแค่นายจ้างที่จ้างเธอมาอยู่เป็นเพื่อนงั้นเหรอ?
ชายอายุยี่สิบหกปีโกรธครั้งแรกในชีวิต แรงบีบมือถือค่อย ๆ เพิ่มขึ้น จนกระทั่งจอแตกกระจุย
ที่ตลกก็คือกู้ชืออวิ้นยังแอบซ่อนมันไว้ข้างหลังโดยไม่รู้ตัว กลัวจะทำให้คนขี้อายที่ไร้เดียงสาตกใจ
แต่หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ถูกท่าทางแบบนั้นของเขาขู่จนไม่กล้าเงยหน้าขึ้น หลบอยู่ที่มุมโซฟาตัวสั่นเทา
กู้ชืออวิ้นจ้องเธออยู่นาน ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ
ช่างเถอะ เธอยังเด็ก เธอจะรู้อะไร
ก็แค่กลัวว่าจะทุ่มเทใจให้แล้วถูกหลอกเล่น
ยังไงซะชื่อเสียงของพวกเด็กมีเงินอย่างเขาก็ไม่ได้ดีนัก
พวกที่ใช้นามสกุลกู้นี่เป็นส่วนใหญ่ด้วยซ้ำ
เขาไม่ควรเล่นเกมแบบนี้กับเธอ ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ นี่จริงจังกับอะไรง่ายที่สุดแล้ว
ชายที่อธิบายตัวเองจนเข้าใจแล้วหันไปหยิบสัญญานกน้อยในกรงทองฉบับนั้นมาฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยต่อหน้าหยุนเสวี่ยเอ๋อร์
มองเศษกระดาษที่ลอยโปรยปรายอยู่ในอากาศ หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ร้องไห้อย่างเสียใจมาก
เธอล้มเหลวแล้วใช่ไหม เทพบุตรแห่งโชคชะตาจะทิ้งเธอไปแล้ว
แล้วเครื่องประดับ กระเป๋า เสื้อผ้าสวย ๆ ของเธอจะต้องคืนเขาทั้งหมดหรือเปล่า
แล้วต่อไปเธอจะไม่ได้กินของอร่อย ๆ แบบนั้นอีกแล้วหรือเปล่า
กู้ชืออวิ้นที่คิดว่าตัวเองทำให้คนซึ้งใจจนร้องไห้ กางแขนออกเพื่อรอให้อีกฝ่ายพุ่งเข้ามากอด
แต่ไม่คิดว่าหยุนเสวี่ยเอ๋อร์จะมองเขาอย่างเศร้าสร้อย ก่อนจะวิ่งขึ้นบันไดไปทันที
พอลงมาอีกครั้ง กระเป๋าเดินทางสีชมพูรูปหมูน้อยก็ตามมาด้วย
“ขอโทษค่ะ คุณหนูซื่ออวิ้น ฉันทำหน้าที่ไม่ดีเอง ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ไม่กล้ารั้งรอ พูดจบก็คิดจะเดินออกไป เพราะในกระเป๋ามีแต่เงิน
นี่คือเงินที่เธอแอบเก็บสะสมไว้ ทุกครั้งที่กู้ชืออวิ้นทำให้เธอเหนื่อย เธอก็จะใส่ธนบัตรหนึ่งกอง กว่ากระเป๋าใบนี้จะเต็มก็ต้องขอบคุณเขานี่แหละ
นับเป็นค่าเหนื่อยของเธอด้วย
กู้ชืออวิ้นที่ไม่ได้คาดคิดมาก่อนว่าจะเป็นแบบนี้ถึงกับงงไปหมด หรือว่าหยุนเสวี่ยเอ๋อร์จะไม่ใช่แค่ไร้เดียงสา แต่ยังโง่ด้วย?
หรือว่าจะโดนเขาทำจนโง่?
เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้นี้ ความรู้สึกผิดอย่างลึกซึ้งก็พลุ่งพล่านขึ้นมาในใจกู้ชืออวิ้นทันที
ไม่ทันได้สนใจความโกรธอีก เขาก้าวเข้าไปกอดรั้งเธอไว้แน่น
“โทษที คุณหนูเองที่ไม่ได้บอกเสวี่ยเอ๋อร์ให้ชัดเจน”
กู้ชืออวิ้นประคองใบหน้าที่นุ่มละมุนนั้นไว้ น้ำเสียงจริงจังมาก
“มาเป็นแฟนกับคุณหนูเถอะนะ”