“แบบนี้จะช่วยให้ร่องรอยหายเร็วขึ้นจริงเหรอ?”
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ใช้สิบนิ้วเรียวขาวกำผมของชายหนุ่มแน่น พลางเอ่ยถามด้วยความงัวเงีย
“แน่นอน”
ชายหนุ่มว่างเว้นจากการกระทำ ก็ตอบกลับมาอย่างมีน้ำใจ น้ำเสียงทุ้มต่ำไม่ชัดเจนนัก แต่กลับชวนให้ผู้อื่นเชื่อตามได้ง่าย
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ซึ่งชื่นชมเทพบุตรแห่งโชคชะตาอยู่แล้ว จึงเชื่อคำพูดของเขาได้อย่างง่ายดาย
แม้ร่างกายจะสั่นเทาไม่หยุด แต่ก็ยังยอมให้อีกฝ่ายทำตามใจได้อย่างว่าง่าย
ความว่าง่ายเช่นนี้ทำให้กู้ชืออวิ้นรู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อย แต่ไม่นานก็ถูกความคิดอื่นกลบเกลื่อนไป
เดิมทีตั้งใจจะทายาให้อีกฝ่าย แต่กู้ชืออวิ้นท่องคาถาชำระจิตหลายรอบ สุดท้ายก็พ่ายแพ้ให้กับดวงตาที่ไร้ซึ่งความระแวงคู่นั้นอย่างสิ้นเชิง
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ในเรื่องนี้ช่างเป็นเพียงกระดาษเปล่าเสียจริง ทำให้ทั้งรักทั้งหลง
รักในความตรงไปตรงมาของเธอ แต่ก็หลงในความตรงไปตรงมานั้นเช่นกัน
กู้ชืออวิ้นผู้ตระหนักดีถึงธาตุแท้ของบุรุษ ด่าตัวเองอยู่หลายครั้ง สุดท้ายก็ยอมจำนนต่อความปรารถนาภายในใจ
หลอกล่อให้อีกฝ่ายตอบสนองความต้องการของตัวเอง
จนในที่สุด ก็เพิ่มร่องรอยอีกหลายแห่งให้อีกฝ่ายถึงจะพอใจ
แต่ก็เป็นไปตามคาด หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ก็สลบไปอีกครั้ง
ชายหนุ่มผู้สุขสบายทั้งกายและใจ เรียนรู้ที่จะดูแลอีกฝ่ายราวกับคนรับใช้ อาบน้ำแต่งตัวให้ ไม่รู้ว่าได้ทิ้งจูบไว้กี่ครั้งกว่าจะยอมอุ้มคนออกมาจากห้อง
ผู้ช่วยหลี่ที่รออยู่หน้าประตูมานานซ่อนความตกตะลึงไว้ในแววตา ก้มหน้าลงเล็กน้อยไม่กล้ามองมาก
หากเรื่องนี้แพร่สะพัดออกไป คงเป็นข่าวครึกโครมไม่น้อย สาว ๆ มากมายคงต้องใจสลาย และอีกหลายคนคงเริ่มคิดการใหญ่
“กลับจวนหยุนหลาน”
กู้ชืออวิ้นเหลือบตามองผู้ช่วยหลี่เพียงเล็กน้อย พอใจกับความฉลาดรู้กาลเทศะของเขา แล้วก็หันกลับไปมองใบหน้าเล็ก ๆ ที่ขมวดคิ้วเบา ๆ รู้ดีว่าตัวเองทำเกินไป จึงอุ้มกระชับขึ้นเบา ๆ เป็นการปลอบโยน แล้วเริ่มก้าวยาว ๆ ไปข้างหน้า
“ครับคุณชาย”
ทันทีที่ชายหนุ่มหันหลัง ผู้ช่วยหลี่ก็ไม่สามารถซ่อนความตกตะลึงในแววตาไว้ได้อีก
จวนหยุนหลาน ที่นั่นเป็นที่พักส่วนตัวของกู้ชืออวิ้น ผู้ที่เคยไปที่นั่นมีเพียงไม่กี่คน แต่ตอนนี้กลับมีเด็กสาวคนหนึ่งได้เข้าไปอาศัยอยู่
ความหมายนั้นชัดเจนอยู่ในตัว
ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันแน่ ถึงสามารถเด็ดดอกไม้สูงเสียดฟ้าดอกนี้ได้ในคืนเดียว?
—
จนกระทั่งกลับถึงวิลล่า หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ถึงค่อย ๆ ฟื้นขึ้นมา
มองดูสิ่งปลูกสร้างและการตกแต่งที่หรูหราเหนือระดับ มุมปากของหยุนเสวี่ยเอ๋อร์ที่ซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนชายหนุ่มก็ไม่เคยหยุดยิ้ม
พอถึงห้องรับแขก หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ก็กระโดดลงจากอ้อมกอดด้วยความตื่นเต้น ไม่สนใจว่าเข่าจะอ่อนจนเกือบหกล้ม
แววตากู้ชืออวิ้นวาบความตกใจ รีบยื่นมือเข้าไปประคองไว้ กำลังจะดึงเธอเข้ามากอดอย่างทะนุถนอม แต่หยุนเสวี่ยเอ๋อร์กลับกลายเป็นนกน้อยร่าเริง บินไปบินมาสำรวจที่นั่นที่นี่ไปทั่วแล้ว
“คุณชายซื่ออวิ้น ฉันอยู่ที่นี่ได้จริง ๆ เหรอ?”
เสียงใสไพเราะดังก้องไปในห้องรับแขกอันกว้างใหญ่ กู้ชืออวิ้นไล้ตามใบหน้าอันมีชีวิตชีวา หัวใจเต็มเปี่ยมไปด้วยความพอใจ
เป็นของฉันเพียงผู้เดียว
“อื้ม”
เมื่อได้คำตอบ หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ก็เหมือนลูกข่างน้อย ๆ ที่หมุนวนไปทั่ว และเหมือนแมวน้อยผู้สูงศักดิ์ที่กำลังตรวจตราอาณาเขตของตัวเอง
ชายหนุ่มที่อารมณ์ดีขึ้นตามไปด้วย นั่งลงบนโซฟาอย่างสบายอารมณ์ ปล่อยให้หยุนเสวี่ยเอ๋อร์สำรวจไปทั่ว ฟังเสียงอุทานเล็ก ๆ น้อย ๆ ทีละเสียง อารมณ์ของเขาก็ยิ่งดีขึ้นเรื่อย ๆ
หึ ให้มีความสุขขนาดนั้นเชียวเหรอ
คุณชายที่ปกติเกลียดผู้หญิงจอแจที่สุด กลับหลับตาลิ้มรสทุกเสียงที่หยุนเสวี่ยเอ๋อร์เปล่งออกมา จินตนาการถึงร่องรอยที่หญิงสาวจะทิ้งไว้ในคฤหาสน์หลังนี้ในอนาคต
“งั้นคุณชายซื่ออวิ้น ฉันจะนอนห้องไหนดีล่ะ?”
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ที่วิ่งจนหอบเล็กน้อย นั่งลงบนอกอันแข็งแกร่งของชายหนุ่ม ลมหายใจที่พัดออกมามีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ยั่วเย้า
“อย่ามาทำตาแบ๊ว”
กู้ชืออวิ้นยื่นมือปอยผมของหยุนเสวี่ยเอ๋อร์ที่ยุ่งเหยิงจากการวิ่งให้เรียบร้อย น้ำเสียงจริงจังยิ่งนัก
ทำตาแบ๊ว?
เธอไม่ได้ทำสักหน่อย
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์รู้สึกงง ๆ ไม่เข้าใจว่าทำไมเทพบุตรแห่งโชคชะตาชอบพูดอะไรที่ฟังแล้วเคลิบเคลิ้มแบบนี้
เห็นอีกฝ่ายนิ่งเงียบ คิดว่าโดนตัวเองพูดจนไม่พอใจ กู้ชืออวิ้นจึงเอ่ยอย่างจนใจ พยักหน้าดูปลายจมูกที่เปียกเหงื่อเล็กน้อย ลูบไปมาสองที แล้วแอบยกขึ้นมาใต้จมูกของตัวเอง
อื้ม สมกับที่คิดไว้ หอมจริง ๆ
“นอนห้องฉัน”
“หา!”
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์อ้าปากเล็กน้อย กู้ชืออวิ้นขี้เหนียวขนาดนี้เลยเหรอ แค่ห้องยังไม่ยอมแบ่งให้สักห้อง เห็นชัด ๆ ว่ามีห้องนอนใหญ่มโหฬารหลายห้องเลย
แต่ในสายตาของชายหนุ่ม หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ดีใจจนพูดไม่ออกต่างหาก
เพราะการได้อยู่ห้องเดียวกันหมายความว่าเขายอมรับความสัมพันธ์ฉันคนรักระหว่างคนทั้งสองแล้ว
“แต่ ในฐานะนกน้อยในกรงทองของคุณชาย ฉันควรมีห้องนอนเป็นของตัวเองไม่ใช่เหรอ?”
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์เกาหัวเล็กน้อย
กู้ชืออวิ้นในฐานะพระเอกของโลกนี้ ย่อมมีนางเอกคู่บัญชาเป็นของตัวเอง ถึงแม้คนทั้งสองจะผ่านอุปสรรคนานับประการ แต่ตอนจบก็ต้องได้อยู่ด้วยกัน
ดังนั้นหยุนเสวี่ยเอ๋อร์จึงรู้ตำแหน่งของตัวเองเป็นอย่างดี เธอเพียงแค่ฉวยโอกาสดูดกลืนโชควาสนาก่อนที่นางเอกจะปรากฏตัว พอคนนั้นมาเมื่อไหร่เธอก็จะจากไป
แบบนี้ก็ไม่เป็นการรบกวนอะไรทั้งสิ้น
แต่ชายหนุ่มที่เพิ่งคิดจะมีความรักเป็นครั้งแรกในชีวิต พอได้ยินคำว่า “นกน้อยในกรงทอง” ก็อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงเย็นชาในลำคอ
อาบน้ำแต่งตัวให้ ยังอุ้มกลับมาที่พักส่วนตัวตลอดทาง
แล้วเธอกล้าดียังไงมาบอกว่าตัวเองเป็นแค่นกน้อยในกรงทอง?
มีนายไหนที่ดูแลนกน้อยในกรงทองของตัวเองแบบนี้บ้าง
กู้ชืออวิ้นโกรธจนหัวเราะออกมา อยากจะเขย่าหัวเล็ก ๆ นั้นจริง ๆ ดูสิว่าข้างในมีน้ำที่เผลอเข้าไปตอนอาบน้ำหรือเปล่า
เขาคนมีเกียรติสูงศักดิ์ขนาดนี้ เธอกลับคิดแค่อยากเป็นนกน้อยในกรงทองของเขา
สมองแบบนี้โง่จริง ๆ นี่แหละ ถึงโดนคนอื่นวางแผนได้
ช่างเถอะ ใครใช้ให้เขาไม่ชอบเอาเปรียบคนอื่นล่ะ กู้ชืออวิ้นขยุ้มปอยผมเส้นหนึ่ง นึกเจ้าเล่ห์ขึ้นมาในใจ
ถือซะว่าเป็นเกมสวมบทบาทก็แล้วกัน เพราะยังไงเขาก็ไม่อยากให้เจ้าตัวเล็กนี่ขี่หัวเขา หากให้รู้ว่าเขาคิดกับเธอจริงจังแบบแฟนแล้วจะเอาเรื่อง
อย่าให้ผู้หญิงมาขี่หัวได้ ทำได้แค่นั่งบนหน้าฉัน
ประโยคนี้ผุดขึ้นมาในหัวอย่างไม่ทันตั้งตัว
เขายังจำสีหน้าสมควรตายที่เหลียงอวิ้น เจ้าชู้ผู้ช่ำชองทางด้านนี้ พูดประโยคนี้ได้อย่างชัดเจน
ตอนนั้นเขาไม่แยแสและรู้สึกขยะแขยงด้วยซ้ำ
แต่ตอนนี้ ชายหนุ่มจ้องมองหยุนเสวี่ยเอ๋อร์ด้วยสายตาลุ่มลึก คิดไปว่าก็ไม่เลวนี่นา
เพราะเจ้าตัวเล็กนี่ไม่ว่าจะส่วนไหนก็สวยงามขาวนวลชวนให้หลงใหล
แล้วก็หอมเหลือเกิน
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ถูกสายตาหมาป่าคู่นั้นมองจนตัวหด ถามตัวเองว่า เขาคิดกับเธอแค่เรื่องบนเตียง หรือแม้แต่จะเทียบเท่านกน้อยในกรงทองก็ไม่ได้?
แบบนี้...ก็ได้เหมือนกัน
ยังไงก็ไม่ขาดทุน
“ถ้าเธอชอบบทนี้ละก็ รอเดี๋ยวฉันจะให้คนเตรียมสัญญามาให้”
กู้ชืออวิ้นเหลือบตามองปฏิกิริยาของเธอ แค่เธอเอ่ยสักประโยคว่าไม่ต้องการความสัมพันธ์แบบนี้ เขาจะบอกเธอทันที
แม้เพียงนิดเดียวที่เห็นความลังเลบนใบหน้า เขาก็จะโยนสัญญาปลอม ๆ นั้นทิ้งไปทันที
แต่ใบหน้าสวย ๆ นั้นกลับเหมือนได้ของฟรี ยิ้มได้สดใสกว่าดอกไม้เสียอีก
“ขอบคุณคุณชายซื่ออวิ้นค่ะ!”
กู้ชืออวิ้นจ้องมองรอยยิ้มนั้นอย่างไม่เชื่อสายตา ผ่านไปหลายวินาทีกว่าจะกัดฟันตอบกลับไปอย่างเย็นชาว่า ไม่เป็นไร
สั่งให้ผู้ช่วยหลี่เตรียมสัญญานกน้อยในกรงทองเปล่า ๆ มาฉบับหนึ่ง กู้ชืออวิ้นก็รัดเอวเล็ก ๆ นั้นไว้ พลางยิ้มเย็นชา ข่มขู่ว่าถ้าไม่ทำตามหน้าที่ของตัวเองให้ดี จะได้กินของดี ๆ ที่ไม่รู้จบ
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ตกใจจนรีบพยักหน้ารับปาก ว่าง่ายว่านอนสอนง่าย โอบคอเขาไว้แล้วบอกว่าจะเชื่อฟังคุณชายซื่ออวิ้น
กู้ชืออวิ้นที่ได้แต่กลืนคำพูดเข้าลำคอ จับปากเล็ก ๆ นั้นมาหอมแก้มทันที ยิ่งจูบก็ยิ่งอยากทำให้ปากเล็ก ๆ ที่ชอบพูดเรื่องไม่เข้าหูนั้นบวมเป่งเสียเลย