ในความฝัน หยุนเสวี่ยเอ๋อร์อยู่ท่ามกลางผืนป่าทึบ ต้นไม้สูงใหญ่จนมองไม่เห็นยอด
ขณะที่เธอกำลังทำอะไรไม่ถูกและกวาดตามองไปรอบ ๆ ก็มีเสียงดังมาจากพุ่มไม้ขนาดใหญ่ไม่ไกลนัก คล้ายเสียงฝ่าเท้ายักษ์เหยียบย่ำใบไม้ร่วงซ้อนกันหลายชั้น ความเงียบสงัดในป่าพลันถูกทำลาย เสียงนั้นดังชัดขึ้นทุกที พร้อมกับขยับใกล้เข้ามาทีละก้าว
เธอยังไม่ทันหายงุนงง หัวหมาป่าขนาดมหึมาก็โผล่พรวดออกมา ดวงตาเรียวยาวสีเทาอมฟ้าของมัน รูม่านตาแนวตั้งหดตัวเป็นเส้นแคบทันทีที่เห็นเธอ แสงเย็นเยียบวาบผ่านดวงตาคู่นั้น มันจ้องเธอเขม็งราวกับกำลังล็อกเป้าหมาย
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์หายใจถี่ขึ้นฉับพลัน ริมฝีปากเล็กเผยอออก เผยให้เห็นสีชมพูอ่อนนุ่มราง ๆ
หูหมาป่าที่ตั้งตรงขยับไหว ก่อนมันจะค่อย ๆ เดินออกมาจากพุ่มไม้ เป้าหมายแน่วแน่ หางฟูหนาที่เปี่ยมด้วยพละกำลังแกว่งไกวไปมา ปัดพื้นเบา ๆ เผยให้เห็นว่าจิตใจของมันไม่สงบนัก
เมื่อเห็นมันเดินเข้ามาหา หัวใจของหยุนเสวี่ยเอ๋อร์ก็วูบลงอย่างแรง เต้นกระหน่ำราวกับจะทะลุออกจากอก ขาอ่อนจนแม้แต่จะถอยหลังก็ยังทำไม่ได้
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์ได้แต่มองหมาป่ายักษ์เดินมาหยุดตรงหน้า ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว คล้ายมีประกายน้ำเอ่อคลอ ความงดงามเปราะบางนั้นชวนให้ใจสั่นอย่างน่าประหลาด
ปลายจมูกสีดำชื้น ๆ ขยับดมอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนปากที่ใหญ่กว่าใบหน้าของเธอจะอ้าออก เผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคมที่วาววับเย็นเยียบ
หยุนเสวี่ยเอ๋อร์หลับตาปี๋ ขณะที่คิดว่าตัวเองกำลังจะถูกมันกลืนลงไปในคำเดียว หมาป่าตัวนั้นกลับพูดขึ้นมา น้ำเสียงทุ้มต่ำชวนให้ใจไหวกระแทกโสตประสาทของเธอ