คำพูดของเลิ่งอวิ๋นราวกับไปแหย่รังแตนเข้าให้ ทันใดนั้นเสียงวิพากษ์วิจารณ์ก็ดังระงมไปทั่วงาน
“พูดแบบนี้ยังจะเรียกว่าราชินีเพลงอีกเหรอ?”
“ฮุยหวงเอนเตอร์เทนเมนต์เป็นบริษัทของเจียงเซี่ยวเกอเหรอ? เขาอายุเท่าไรเอง ดูยังหนุ่มอยู่เลยนะ”
“สมองเป็นของดีนะ”
“ดูสิ พี่อยู่ต่อโดนทำให้เสียใจหมดแล้ว”
ชาวเน็ตในห้องถ่ายทอดสดก็งงเหมือนกัน คนพูดไม่รู้เรื่องน่ะเคยเห็น แต่ไม่เคยเห็นใครพูดไม่รู้เรื่องขนาดนี้มาก่อน
【ว่าแต่ เลิ่งอวิ๋นได้ตำแหน่งวันนี้มาเพราะมีคนดันขึ้นไปหรือเปล่า? สมองไม่ค่อยมีแบบนี้ ยังอยู่ในวงการบันเทิงได้อีกเหรอ?】
【อวิ๋นอวิ๋นพูดไม่ผิดนะ เพลงนี้มันบ้าน ๆ จริง ๆ】
【ถ้าเลิ่งอวิ๋นพูดไม่ผิด เจียงเซี่ยวเกอก็เป็นนักร้องระดับแถวหน้ารองลงมา แถมยังเป็นเจ้าของบริษัทบันเทิงอีก แต่กลับมาทำหน้าที่เป็นแบ็กอัปให้ศิลปินในสังกัดด้วยตัวเอง ถ้าไม่มีเบื้องลึกเบื้องหลังอะไร ฉันไม่เชื่อหรอก】
【ฉันกลับรู้สึกว่าคนพวกนี้อยู่ด้วยกันดูสนุกกว่ารายการวาไรตี้นี่อีก】
ในห้องควบคุมรายการ เก้อเจิ้นหงยกมือเกาศีรษะที่เหลือผมอยู่ไม่มากอย่างกังวล “ผู้กำกับหู ยังจะปล่อยให้พวกเขาทำต่ออีกเหรอครับ ไม่กลัวเกิดเรื่องกลางไลฟ์หรือไง?”
หูซานหยวนหัวเราะเยาะ “กลัวอะไร? ก็แค่ถ่ายทอดสดทางอินเทอร์เน็ต ไม่ได้มีเนื้อหาต้องห้ามอะไรสักหน่อย อีกอย่าง ทีมตัดต่อมีไว้ทำอะไรล่ะ? พอเอาไปออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ ก็ตัดส่วนที่ออกอากาศไม่ได้ทิ้งก็จบแล้ว”
พูดพลางชี้ไปทางเจียงเซี่ยวเกอในจอมอนิเตอร์ “เลิ่งอวิ๋นพูดถูก เจียงเซี่ยวเกอเป็นเจ้าของฮุยหวงเอนเตอร์เทนเมนต์จริง ๆ มีทั้งหวงเฉาเอนเตอร์เทนเมนต์กับฮุยหวงเอนเตอร์เทนเมนต์อยู่ด้วย นายจะกลัวอะไร”