"นั่น... นั่นคืออะไร?"
"เงาภาพมายา? ราวกับเทพดาบที่กดทับฟ้าดิน เงาภาพมายานี้ เป็นไปได้ไหมว่าจะเป็นผู้สร้างแดนลับไท่ฮวงก่อนหน้านี้?"
ณ ขณะนี้ แสงสีทองแผ่ซ่าน ส่องสว่างไปทั่วหล้า!
ทั่วทั้งแดนลับไท่ฮวง ถูกปกคลุมด้วยแสงสีทองอร่าม พลังกระบี่อันไร้เทียมทานแผ่กระจายทั่วฟ้าดิน ก่อเกิดเป็นทะเลกระบี่สีทองมหึมา ปกคลุมนภายาม
ผู้คนมากมายถึงกับรู้สึกอยากก้มกราบสักการะ
ผู้ฝึกกระบี่ไม่น้อยรู้สึกถึงกระบี่ยาวของตนที่สั่นสะเทือนราวกำลังครวญคร่ำ
เจี้ยนอู๋จี๋แห่งสำนักกระบี่ยุคสมัยก็บังเกิดความเคารพยำเกรงในยามนี้ เสียงสั่นเครือพึมพำว่า: "เทพดาบไร้เทียมทาน..."
เซวี่ยเย่แววตาแน่วแน่ แวบหนึ่งของความตื่นตระหนกปรากฏขึ้น กดมือลงบนกระบี่โลหิต แต่ก็ยังหยุดการสั่นสะเทือนไม่ได้
เงานั้นสีทองอร่าม ยืนอยู่กลางนภา ดุจเทพดาบยุคสมัย ทำให้กระบี่ทั่วหล้าส่งเสียง!
ภาพนี้ ทำให้คนนับไม่ถ้วนหวั่นไหว แต่ก็ไม่รู้ว่าเหตุใดจึงปรากฏเงาภาพมายาของเทพดาบยุคโบราณที่น่าสะพรึงกลัวนี้ขึ้นมาอย่างกะทันหัน
"หรือว่าฉินอิ่นจะขึ้นถึงยอดแล้ว?" ในใจของหลายคนเกิดความสงสัย แต่น่าเสียดาย เมฆาลอยบดบัง ไม่สามารถเห็นภาพบนยอดเขาได้ แม้จะพยายามมองอย่างที่สุดก็ไม่อาจเห็นทะลุ
ทันใดนั้น เงานั้นของเทพดาบยิ่งใหญ่กลับค่อยๆ คุกเข่าลงช้าๆ
ภาพนี้ ทำให้ผู้คนในแดนลับไท่ฮวงตกตะลึง!
"คุกเข่าแล้ว!"
"ผู้ทรงพลังเช่นนี้ เหตุใดจึงคุกเข่า?"
"เหตุใดจึงคุกเข่าได้เล่า? ผู้ทรงพลังเช่นนี้ ก่อนตายน่าจะทรงอานุภาพเขย่าขวัญทุกทิศ ทว่ากลับคุกเข่าลง?"
ผู้คนไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด งุนงงไปหมด
ไม่ว่าใครก็คงไม่มีทางเชื่อมโยงได้ว่า ผู้ยิ่งใหญ่ทรงอานุภาพน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ ผู้ที่มันคุกเข่าให้ กลับกลายเป็นฉินอิ่น