ผ่านไปไม่กี่วัน
"ศิษย์พี่ฉิน คนพวกนั้นก็คือสามีภรรยาอสรพิษ ชอบลงมือกับคู่รัก ศิษย์น้องชายหญิงของสำนักศึกษาสวรรค์วิถีเราคู่หนึ่ง ก็ถูกพวกมันสังหาร!"
ช่วงไม่กี่วันมานี้ หานจื่อชิวทำหน้าที่สืบข่าว ช่วยฉินอิ่นตามหาผู้บำเพ็ญอิสระที่เคยทำร้ายศิษย์สำนักศึกษาสวรรค์วิถีออกมาได้ไม่น้อย
ส่วนในป่าน้อยเบื้องหน้านี้ กลับมีชายหญิงคู่หนึ่งเปลือยกายกำลังพลอดรักกลางแจ้งอยู่
ดวงตาเย็นชาของฉินอิ่นหรี่ลงเล็กน้อย ก้าวเท้าออกไปหนึ่งก้าว เงาโลหิตวาบผ่าน
พลันเห็นบุรุษส่งเสียงร้องโหยหวน หว่างขาขาดสะบั้นทันที เลือดไหลไม่หยุด
"อ๊า... น้องชายข้า..." บุรุษร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือด
เขาโศกเศร้าขุ่นเคืองนัก แผดเสียงคำราม ก็เห็นบนต้นไม้โบราณไม่ไกล มีชายหนุ่มชุดดำผู้หนึ่งยืนอยู่ ถือกระบี่ใหญ่ จ้องมองทั้งคู่อย่างเยือกเย็น
"ฉินอิ่น... เป็นเจ้านี่เอง!"
ช่วงไม่กี่วันมานี้ ฉินอิ่นสังหารผู้บำเพ็ญอิสระไปไม่น้อย และผู้บำเพ็ญอิสระเหล่านี้ล้วนเคยลงมือโหดร้ายกับสำนักศึกษามาก่อน
ฉินอิ่นยิ้มเย็น "ได้ยินว่าเจ้าสังหารศิษย์น้องชายหญิงคู่หนึ่งของสำนักศึกษาสวรรค์วิถีพวกข้า ยังจะมีอารมณ์มาพลอดรักกลางแจ้งอีก ก็ดี ไปลงนรกทั้งที ก็ไปเป็นผีขันทีเสียเถอะ"
บุรุษกุมน้องชายตนไว้ นัยน์ตาแดงฉาน "ข้าจะฆ่าเจ้า!"
ทันใดนั้น
กระบี่วาบผ่าน ลูกตาของบุรุษเบิ่งกว้าง ศีรษะร่วงหล่นลงมา
ส่วนสตรีที่เปลือยเปล่านั้นตกตะลึงไปทั้งร่าง
นางส่ายเรือนร่างเปลือยเปล่า คลานเข้าไปใกล้เท้าฉินอิ่น "ท่านชายฉิน ข้ารับใช้ยอมทำทุกอย่างเพื่อท่าน ร่างของข้านั้นชุ่มฉ่ำนัก อีกทั้งข้ายังรู้ท่วงท่ามากมาย ทั้งเป่าขลุ่ยและอื่น ๆ ล้วนเจนจบ ขอท่านชายจงไว้ชีวิตข้าด้วยเถิด"