หลุมศพเทพมาร

ตอนที่ 96 ของดี ข้ารับไว้ด้วยรอยยิ้ม

7 นาที· 1.6K คำ

ท่ามกลางเทือกเขา

คลื่นพลังอันมหาศาลระลอกแล้วระลอกเล่าแผ่กระจายออกไป ปรากฏเงาร่างมากมายยืนตระหง่านอยู่ในเทือกเขาแห่งนี้

และใต้รอยแยกไม่ไกลออกไป มีกลิ่นอายบริสุทธิ์ไพศาลแผ่ซ่านออกมา

ส่องประกายสีทองระยิบระยับ ดุจธารดาวสีทองพุ่งทะยานสู่ฟ้า งดงามตระการตา

ผู้คนจำนวนมากจ้องมองไปยังรอยแยกนั้นด้วยสายตาเปี่ยมโลภ

"กลิ่นอายของผลึกวิถีไท่ฮวงระดับสูงสุด เป็นเรื่องจริงด้วย!"

"ผลึกวิถีไท่ฮวงระดับสูงสุดไม่ได้ปรากฏมาเกือบครึ่งปีแล้ว ครั้งก่อนตอนที่เซวี่ยเย่แห่งแดนศักดิ์สิทธิ์คุนหลุนลงมา มีให้เห็นครั้งหนึ่ง ศึกนั้นผู้บำเพ็ญอิสระและอัจฉริยะจากแดนศักดิ์สิทธิ์ล้มตายมากมาย กลายเป็นเพียงฉากหลังให้เซวี่ยเย่"

"กลิ่นอายเข้มข้นถึงเพียงนี้ ผลึกวิถีไท่ฮวงที่เกิดขึ้น ณ ที่นี้ เกรงว่าจำนวนคงไม่น้อยไปกว่าสิบชิ้น"

ผลึกวิถีไท่ฮวงสิบชิ้น และยังเป็นระดับสูงสุดอีก

ในแดนลับไท่ฮวง นับว่าเป็นปริมาณที่มากโขทีเดียว

ต้องรู้ว่าผลึกวิถีไท่ฮวงระดับสูงสุดหนึ่งชิ้น พลังแห่งมหาวิถีที่บรรจุอยู่ เทียบเท่าผลึกวิถีไท่ฮวงระดับสูงประมาณยี่สิบถึงสามสิบชิ้น

สิบชิ้น ก็เท่ากับผลึกวิถีไท่ฮวงระดับสูงสองถึงสามร้อยชิ้น

แม้แต่บุคคลในบัญชีไท่ฮวง โดยทั่วไปก็มีผลึกวิถีไท่ฮวงระดับสูงไม่เกินสามสิบชิ้น

เห็นได้ถึงแรงดึงดูดที่ผลึกวิถีไท่ฮวงระดับสูงสุดนำมา

แต่ผู้คนมากมายกลับได้แต่ชำเลืองมองจากระยะไกล ไม่กล้าเข้าใกล้

เพราะใกล้กับรอยแยกนั้น อัจฉริยะขั้นกำเนิดทารกชั้นยอดจากสองแดนศักดิ์สิทธิ์กำลังเผชิญหน้ากันอย่างตึงเครียด

นอกจากนี้ ยังมีผู้บำเพ็ญอิสระที่โด่งดังในแดนลับไท่ฮวงอีกหลายคนจ้องมองอย่างหิวกระหาย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป