ไอสังหารอันน่าสะพรึงกลัวพลุ่งพล่านสู่ฟ้าในชั่วขณะนี้ ฝ่ามือของฉินอิ่นกำแน่น ใจกลางฝ่ามือปรากฏกระบี่สังหารเทวะขึ้นอย่างเด่นชัด
บนกระบี่สังหารเทวะมีไอสังหารวนเวียน ดุจมังกรโลหิตนับพันนับหมื่นแหวกว่าย
ชั่วขณะนี้ ฉินอิ่นโกรธแค้นอย่างแท้จริง
เย้ยหยันเขาได้ แต่ผู้ใดก็ห้ามล้อเลียนสตรีของเขา
ทว่าหลินอวี้หลงยังคงดวงตาเป็นประกายโลภไม่หยุด เอื้อนวาจาละโมบไม่ขาดสาย “งามล้ำเช่นนี้ เป็นงามล้ำแห่งโลกมนุษย์อย่างแท้จริง ฉินอิ่น เจ้าช่างมีวาสนายิ่งนัก น่าเสียดาย วาสนานี้ อีกไม่นานก็จะตกเป็นของข้าแล้ว”
“คิดไม่ถึงเลยว่าสตรีอัปลักษณ์อันดับหนึ่งในอดีต บัดนี้จะต้องตาต้องใจถึงเพียงนี้ รสชาตินั้นคงจะวิเศษยิ่งนักกระมัง”
เขาเจตนายั่วโทสะฉินอิ่น กระตุ้นประสาทของฉินอิ่น
ฉินอิ่นโกรธแค้นมากเท่าใด เขาก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นเท่านั้น
“เสวียนจื่อ ดูแลพี่สะใภ้ของเจ้าให้ดี”
ฉินเสวียนพยักหน้า กลิ่นอายขั้นคลังวิญญาณขั้นสี่ก็ระเบิดออกในชั่วขณะนี้ พิทักษ์อยู่ข้างกายซ่างกวนหว่านเอ๋อร์
ซ่างกวนหว่านเอ๋อร์ไม่เคยพบพานสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน หลบอยู่เบื้องหลังฉินเสวียน
“ระวัง!” ซ่างกวนหว่านเอ๋อร์ส่งเสียงร้องแหลม ทันใดนั้นก็เห็นสมุนจำนวนหนึ่งกรูเข้าโจมตีฉินอิ่นพร้อมกัน
และในชั่วพริบตานั้น ก็ได้ยินเพียงเสียงพึมพำแผ่วเบาดังขึ้น
“คัมภีร์กระบี่ฝังชะตา—ฝังใจ!”
กระบี่หนึ่งแทงทะลวงออกไป รวดเร็วนัก มิอาจจับต้องได้ด้วยตาเปล่า เห็นเพียงกระบี่ปราณสีโลหิตพุ่งทะยานออก
ร่างของสมุนทั้งหลายที่พุ่งเข้ามาพร้อมกันแข็งค้างอยู่ห่างจากฉินอิ่นห้าเมตร ราวกับต้องมนตร์สะกด โดยที่ผู้คนยังไม่ทันได้ตอบสนอง ก็เห็นแสงโลหิตสายหนึ่งระเบิดออกจากอกของคนเหล่านั้น