ผู้บำเพ็ญดาบลึกลับ ต้านทานบรรพชนตระกูลหานอย่างแข็งกร้าว
จิตใจของหานอวี่ในยามนี้ปั่นป่วนไม่หยุด ดวงตาของอาฉุนคมกริบดั่งคมมีดที่ไร้เทียมทานในหล้า ทำให้เขาไม่กล้าลงมือโดยพลันอีก
วิถีดาบของอีกฝ่าย เขาสัมผัสได้ว่าเกรงว่าตนคงมิอาจต้านทาน
เพียงแต่ เบื้องหลังของเด็กหนุ่มที่ไร้ชื่อเสียงผู้นี้ เหตุใดจึงมีมหาผู้สามารถแห่งวิถีดาบคอยคุ้มครอง?
เหตุใดก่อนหน้านี้ ไม่เคยได้ยินชื่อของฉินลิ่ว?
อสูรร้ายถึงเพียงนี้ มันไม่น่าเป็นเช่นนั้นมิใช่หรือ?
เขาไม่มีทางคาดคิด แท้จริงแล้วฉินลิ่วคือฉินอิ่นที่กำลังสั่นสะเทือนแดนสวรรค์บรรพกาลอยู่ในเวลานี้
และเขาก็จะไม่คิดไปในทางนั้น
แต่ในยามนี้ เรื่องนี้ไม่อาจกล้ำกลืนลงไปได้เช่นนี้
"พวกเจ้าช่างไร้เหตุผลยิ่งนัก หน้าด้านถึงเพียงนี้ เปลวเพลิงสวรรค์เก้าสวรรค์นี้ เดิมก็เป็นของของตระกูลหานเรา คืนให้แก่ตระกูลหานเรา เป็นเรื่องที่ถูกต้องตามทำนองคลองธรรม!" หานอวี่อดมิได้ที่จะด่าทอออกไป
เมื่อพบผู้บำเพ็ญดาบที่ไม่พูดถึงเหตุผล แถมยังไร้ซึ่งหน้า หานอวี่ก็ยังคงรักษาสถานะของตนไว้ไม่ได้อีก
อาฉุนหัวเราะเย็นเยียบ "ช่างเป็นคำพูดที่ห่วยแตกยิ่งนัก ของสิ่งนี้มันก็ไม่ได้เขียนชื่อตระกูลหานของเจ้าสักหน่อย"
"หน้าด้านมาจากไหนมาบอกว่านี่เป็นของของตระกูลหานของเจ้า?"
"ในเมื่อไม่ปรากฏชื่อ ผู้คนทั่วหล้าผู้ใดก็ย่อมสามารถครอบครอง"
หานอวี่แทบคลั่งเลือดออกมา คทาในมือปรากฏรอยร้าวขึ้นแล้ว นี่ก็คืออาวุธวิญญาณขั้นสูงยิ่งยวด เขาจึงรู้สึกเจ็บปวดอย่างยิ่ง
ถึงตอนนี้ ฝ่ามือของหานอวี่พลิกกลับ บนอุ้งมือปรากฏป้ายคำสั่งสีดำโบราณ
"ในเมื่อพวกเจ้าไม่ยอมพูดเหตุผล งั้นก็ดีแล้ว ก็ให้ผู้อาวุโสของตระกูลหานเราออกหน้าไปแล้วกัน!"