ไห่อู๋จี๋ตื่นตระหนกอย่างยิ่ง ในพริบตาก็หมดใจสู้ต่อ
เขาพลันนึกถึงวาจาแฝงนัยของลั่วหลิวหลีที่ว่า 'เจ้าแน่ใจหรือ?'
จึงได้ทราบซึ้งในบัดดล!
ระหว่างตนกับลั่วหลิวหลีนั้น มิอาจเทียบเคียงกันได้เลยสักนิด
เมื่อเทียบกับนาง ตัวเขาช่างเป็นดั่งหนอนผีเสื้อที่น่าสมเพช!
มังกร? หรือหนอน?
ผู้คนล้วนเห็นแจ้ง
บรรดาผู้ทรงพลังของวังเทพสมุทรบูรพาเห็นเหตุการณ์เข้า ต่างเส้นเอ็นปูดโปน พากันร้องด้วยความตื่นตระหนก
"ไห่อู๋จี๋ยอมแพ้แล้ว รีบปล่อยมือเดี๋ยวนี้!"
เกรงว่าไห่อู๋จี๋จะเป็นอะไรไป ไม่ว่าอย่างไร เขาก็คืออนาคตของวังเทพสมุทรบูรพา ไม่อาจเกิดอันตรายได้
อีกทั้ง ด้วยนิสัยของเขาไร้เทียมทานแล้ว ก็หวั่นเกรงว่าเขาจะถูกเขาไร้เทียมทานกรรโชกเอาอีกคำรบ!
"ดูกระวนกระวายกันนัก" ลั่วหลิวหลีเอ่ยพลางหัวเราะเบา อุ้งเล็บอสนีคลายออก ร่างไห่อู๋จี๋ร่วงหล่นลงมากระแทกบนเวทีประลอง ผู้ทรงพลังของวังเทพสมุทรบูรพารีบฉุดเขากลับขึ้นมาในทันที ไม่กล้าให้เขาอยู่บนเวทีต่อ
ไม่มีใครคาดคิด การปะทะของอสูรร้ายระดับสุดยอดที่ต่างวาดหวัง กลับจบลงด้วยการปราบปรามเบ็ดเสร็จเช่นนี้!
ไห่อู๋จี๋ถูกจับประหนึ่งหนอนผีเสื้อ ต้องกลายเป็นเรื่องขบขันในแดนสวรรค์บรรพกาลอย่างมิอาจหลีกเลี่ยง
โดยไม่สนใจหน้า ผู้แข็งแกร่งแห่งวังเทพสมุทรบูรพารีบตรวจสอบอาการของไห่อู๋จี๋ โชคดีที่เป็นเพียงบาดเจ็บ มิได้มีพิษหรือเหตุอื่นใด
การต่อสู้ครั้งนี้ จบลงอย่างกะทันหัน
คนส่วนใหญ่ยังไม่ทันได้ตอบสนอง
คนจำนวนมากเอ่ยปากชื่นชม: "แต่ละคนจากเขาไร้เทียมทานล้วนเป็นยอดคนผู้สูงส่ง สมคำร่ำลือจริงแท้"
"ทรมานอัครบุตรวังเทพสมุทรบูรพาเช่นนี้ เกียรติภูมิของลั่วหลิวหลี แม้ยังเทียบฉินอิ่นมิได้ แต่ก็หาได้เป็นรองผู้คนในเขาไร้เทียมทานขณะเยาว์วัยไม่"