ลั่วหลิวหลีในชุดม่วง มีสายอสนีอ่อน ๆ พวยพุ่งทั่วร่าง ยืนสง่าบนเวทีประลอง กดดันผู้คนราวกับเป็นอสูรอสนียักษ์ เสียงอสนีสะเทือนดังก้องกังวานดุจคำรามกัมปนาท สะท้านจิตวิญญาณ
ไห่อู๋จี๋แห่งวังเทพสมุทรบูรพาในอาภรณ์น้ำเงิน หน้าตาค่อนข้างงามสง่า ราวกับหยกงดงาม
ก่อนหน้านี้ไม่นาน วังเทพสมุทรบูรพาถูกฉินอิ่นรีดไถครั้งหนึ่ง ต้องอัปยศอดสูแสนเข็ญ
ในฐานะอัครบุตรแห่งวังเทพสมุทรบูรพา ควรกู้หน้าให้กลับคืนมา ลั่วหลิวหลียังไม่ได้สร้างชื่อเสียงอันใดที่น่าตื่นตะลึง ค่อนข้างลึกลับ ไม่รู้ว่าพลังแข็งแกร่งเพียงใด
เพียงแค่สบตากับลั่วหลิวหลีคราหนึ่ง ไห่อู๋จี๋ก็เหมือนถูกสายฟ้าฟาดกลางจิตวิญญาณ สะท้านสะเทือนดุจมีเนตรอสนีหมื่นกัปจ้องมองเขา ความรู้สึกถูกกดดันนั้นถึงขั้นทำให้หนังศีรษะชาไปหมด
ต้องเป็นของปลอมแน่
ตนก็มีพรสวรรค์ระดับอสูรร้ายขั้นยอด มิใช่ว่าจะสู้กับลั่วหลิวหลีไม่ได้
ฝืนทำใจสงบลง มือถือไข่มังกรลูกหนึ่ง มีเสียงมังกรคำรามดังขึ้น ในพริบตาเกิดเงาจำลองมังกรแท้เกล็ดขาวตั้งตระหง่านอยู่กลางเวหา
"ได้ยินว่าลั่วหลิวหลีเป็นเผ่าวิหคอสนีม่วง แต่จนบัดนี้ลงมือน้อยนัก ไม่รู้ว่าพลังแท้จริงเป็นเช่นใด?"
"มีคุณสมบัติเป็นศิษย์แห่งเขาไร้เทียมทาน ต่อให้ด้อยที่สุด ก็เป็นอสูรร้ายระดับสุดยอดของยุค พลังต้องไม่ธรรมดาแน่ เพียงแต่รัศมีของฉินอิ่นสว่างจ้าเกินไป บดบังความคมกริบของผู้คนอื่น"
"ไห่อู๋จี๋ได้ไข่มังกรโบราณมากล่าวกันว่าเป็นไข่มังกรที่มีสายเลือดบริสุทธิ์ยิ่ง ถึงขั้นสูงส่ง อานุภาพมังกรเช่นนี้ สะเทือนโลกได้สมคำร่ำลือ"