เมื่อเทียบกับความตกตะลึงของทั้งสอง ฉินอิ่นกลับพึมพำกับตนเอง
“วิถีกระบี่ระดับหนึ่ง แดนกระบี่?”
ที่แท้ฉินอิ่นก็ไม่รู้มาก่อน การแตะต้องพลังแห่งมหาวิถีครั้งแรกนี้ นับเป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินเช่นกัน
อวิ๋นหลานเห็นฉินอิ่นไม่เข้าใจ จึงอธิบายอย่างใจเย็นว่า “ไม่ว่าจะเป็นมหาวิถีใดล้วนมีความแข็งแกร่งแบ่งเป็นระดับ ตั้งแต่หนึ่งถึงเก้า”
“การก้าวเข้าสู่ขั้นอ๋องราชัน นอกจากปราณจิตวิญญาณจะหนาแน่นอย่างยิ่งแล้ว ยังมีสัญลักษณ์หนึ่งที่บ่งชัด คือการเข้าใจอย่างถ่องแท้ในพลังแห่งมหาวิถี และเข้าสู่มหาวิถีระดับหนึ่ง”
“ก็เหมือนกับเจ้า ที่ได้ก้าวเข้าสู่วิถีกระบี่ระดับหนึ่งอย่างแท้จริงแล้ว และวิถีกระบี่ระดับหนึ่งนั้นหมายความว่าเจ้าสามารถแผ่ขยายอาณาเขตของตนเอง หรือก็คือแดนกระบี่”
“เหตุที่ผู้บำเพ็ญขั้นอ๋องราชันสามารถบดขยี้ผู้บำเพ็ญที่อยู่ต่ำกว่าขั้นอ๋องราชันได้ทั้งหมด ก็เพราะอาณาเขตนี้ ภายในอาณาเขต อีกฝ่ายจะถูกมหาวิถีกดทับ ยิ่งไปกว่านั้น พลังของเจ้าเองก็จะได้รับการยกระดับขึ้นภายในแดนกระบี่”
ฉินอิ่นได้ฟังดังนั้น จึงเกิดความเข้าใจแจ่มแจ้ง ดวงตาเป็นประกาย
“ศิษย์พี่หญิง อย่างนี้ก็หมายความว่าแดนกระบี่ของข้าในตอนนี้ จะไม่ด้อยกว่าขั้นอ๋องราชันที่แท้จริงเลยใช่หรือไม่?”
อวิ๋นหลานยิ้มแล้วว่า “ย่อมไม่ด้อยไปกว่า หรืออาจจะแข็งแกร่งกว่าเสียด้วยซ้ำ มหาวิถีของเจ้านั้นยิ่งใหญ่นัก แม้ศิษย์พี่เองจะมิได้ฝึกฝนวิถีกระบี่ แต่ก็เคยปะทะกับผู้บำเพ็ญกระบี่มาก่อน วิถีกระบี่ของพวกเขา ล้วนสู้เจ้าไม่ได้”
อวิ๋นหลานมิได้กล่าวเกินจริง
วิถีกระบี่ไท่ฮวง ยิ่งใหญ่ไร้เทียมทาน กดทับวิถีกระบี่ทั้งปวงใต้ฟ้า
เพียงจากกลิ่นอำนาจของวิถีกระบี่ก็สามารถสัมผัสได้แล้ว
ส่วนความยินดีอย่างยิ่งของฉินอิ่นนั้น แน่นอนว่าเป็นเพราะหลังจากนี้ หากไม่ต้องการให้จิตสังหารปะทุและสูญเสียการควบคุมโดยสิ้นเชิง เขาก็จำเป็นต้องสังหารผู้บำเพ็ญขั้นอ๋องราชัน