เหนือขั้นราชันขึ้นไป คือขั้นทลายมรรค
เมื่อบรรลุขั้นทลายมรรคแล้ว ก็ถือว่าได้สัมผัสขอบเขตของขุมกำลังชั้นสูงแห่งแดนสวรรค์บรรพกาลแล้ว
หากอยู่ในสำนักเล็ก ๆ บางแห่ง ก็เพียงพอที่จะเป็นดั่งบรรพชนผู้สร้างสำนัก
ขั้นราชันหลอมโอสถระดับเจ็ด นอกจากจะเป็นอสูรร้ายด้านหลอมโอสถขั้นสุดยอดแล้ว มิเช่นนั้น เก้าในสิบของนักหลอมโอสถล้วนไม่มีทางทำได้สำเร็จ
เพราะสิ่งที่สำคัญที่สุดคือความแข็งแกร่งของจิตสัมผัส หากจิตสัมผัสไม่เข้มแข็งพอ ก็ไม่สามารถหลอมโอสถระดับเจ็ดได้เลย
ความยากของโอสถระดับเจ็ดนั้น มากกว่าโอสถระดับหกหลายสิบเท่า ทั้งยังใช้จิตสัมผัสอย่างมหาศาล
สายตาของผู้คนมากมายจับจ้องไปที่ฉินอิ่น พร้อมกับส่งเสียงกังขา
"ขั้นกำเนิดทารก จะหลอมโอสถระดับสี่ได้ก็ถือว่าเพียงพอแล้ว แต่โอสถระดับเจ็ดนั้น อย่างไรก็เป็นไปไม่ได้"
"ต่างกันถึงสามขอบเขต ต่อให้จิตสัมผัสจะแข็งแกร่งล้ำลึกเพียงใด แล้วจะชดเชยช่องว่างสามขอบเขตได้อย่างไร?"
"ถ้าหากมีเวลามากพอ บางทีอาจจะเหนือกว่าหานจื่อซิงและโม่อู๋เซี่ยนจริง ๆ เสียดายที่พลังยังอ่อนแอเกินไป การแย่งชิงตำแหน่งจ้าวในครั้งนี้ คงไม่เกี่ยวข้องกับเขา"
ทุกคนสรุปในใจ
คิดว่าฉินอิ่นไม่สามารถหลอมโอสถระดับเจ็ดได้เลย
เพียงเหตุผลเดียว ช่องว่างระหว่างขอบเขตมากเกินไป
แม้แต่ในอดีตจนถึงปัจจุบัน ก็ไม่มีผู้ใดฝืนสวรรค์ถึงขนาดชดเชยช่องว่างสามขอบเขตได้
จิตสัมผัสแม้จะแยกจากขอบเขต แต่ก็มีความเชื่อมโยง ยิ่งขอบเขตแข็งแกร่ง จิตสัมผัสก็จะแข็งแกร่งขึ้นตาม
เบื้องบนนั้น หานอวี่และโม่หรูเต้าสองบรรพชน มีความมั่นใจเต็มเปี่ยม แม้ฉินอิ่นจะคว้าที่หนึ่งในรอบแรกไป แต่ก็ยังเปลี่ยนผลลัพธ์ไม่ได้อยู่ดี