ลำแสงโอสถยาวพันจั้ง เมฆมงคลห้าสี บัวทองคำผุดพราย ลวดลายสมบูรณ์สิบเส้น!
ทุกผู้คนในฟ้าดินกลั้นหายใจชั่วขณะ ไร้เสียงใดเล็ดลอด ลำคอขยับขึ้นลงราวกับเห็นปาฏิหาริย์แห่งเทพ!
ฉินอิ่นยืนตัวตรง สีหน้าราบเรียบดั่งเมฆบางและลมอ่อน ราวกับโอสถเปลี่ยนฟ้าสิบลายเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย ไม่ควรค่าแก่การเอ่ยถึง
ฉินอิ่นมองไปยังหานอวี่ที่ใบหน้าแข็งค้าง กล่าวเรียบเรียบว่า "ท่านบรรพชนหานอวี่ ตรวจสอบเสร็จสิ้นแล้วหรือไม่?"
หานอวี่อยู่ใกล้ที่สุด เมื่อได้ยินคำถามของฉินอิ่นจึงได้สติกลับคืนมา ทว่าความสะเทือนใจในดวงใจยังคงถาโถมราวคลื่นสะเทือนฟ้า
เด็กหนุ่มไร้นามผู้นี้ ซึ่งทุกคนเห็นตรงกันว่าเป็นคนที่ตระกูลเซียวดึงมาตบตา บัดนี้กลับใช้โอสถเปลี่ยนฟ้าสิบลายตบหน้าทุกผู้ที่หัวเราะเยาะฉินอิ่นไปเมื่อครู่ได้อย่างจัง
ราวกับฝ่ามืออันกังวานกึกก้อง
ขณะเดียวกัน หานอวี่ผู้ผ่านการหลอมโอสถมานับไม่ถ้วน ย่อมดูออกโดยธรรมชาติ ว่านี่คือโอสถสิบลายของแท้ บรรลุถึงระดับคุณภาพสมบูรณ์แบบ
ทว่ามันเป็นเพียงแค่เด็กหนุ่มขั้นกำเนิดทารก แถมยังใช้หม้อดำอันดูธรรมดาสามัญใบหนึ่ง บวกกับเปลวไฟที่แปรเปลี่ยนจากปราณจิตวิญญาณ กลับเหนือกว่าเปลวเพลิงสวรรค์เก้าสวรรค์ของหานจื่อซิง อสูรร้ายระดับสุดยอดประจำตระกูล และหม้อโอสถโบราณของโม่อู๋เซี่ยนแห่งตระกูลโม่
มันจะเป็นไปได้หรือ?
แม้เป็นเขาผ่านร้อนผ่านหนาวมานับพันปี ก็ยังรู้สึกว่าไม่เคยได้ยิน ไม่เคยได้เห็น ช่างไร้สาระที่สุดขั้ว
ไม่ไกลนัก
หานจื่อซิงและโม่อู๋เซี่ยนที่เดิมทีมีท่าทางทะนงตนอยู่เหนือผู้ใด บัดนี้สั่นคลอนอย่างหนัก ถึงขั้นมีความรู้สึกไร้ที่ให้ซุกหน้า