บอกจักรพรรดิเทียน ข้าจะสังหารเขาให้จงได้!
เจตนาสังหารทะยานสู่ฟ้า แผ่ซ่านไปทุกทิศ
หัวใจของทุกคนสั่นสะท้าน ไม่เคยคาดคิดว่าเจตนาสังหารของผู้หนึ่งผู้ใดจะรุนแรงถึงเพียงนี้
นี่เขาผ่านการสังหารผู้คนมามากเท่าใดกัน?
แม้แต่ผู้อาวุโสเคราแพะที่จ้องมองเข้าไปในเนตรของฉินอิ่น ก็ยังรู้สึกขนหัวลุก
ในพริบตานี้ ฉินอิ่นราวกับกลายร่างเป็นเทพแห่งการสังหาร ความเดือดดาลเขย่าฟ้า สะเทือนภูตผี น่าสะพรึงยิ่ง
"จักรพรรดิเทียน เขากล้าคิดสังหารจักรพรรดิเทียน!"
"ได้ยินว่าจักรพรรดิเทียนมีพรสวรรค์อัจฉริยะยากพบในหมื่นปี ราวกับมาจากตระกูลจักรพรรดิโบราณที่ซ่อนตัวจากโลก พลังอำนาจน่าสะพรึงเป็นยิ่ง"
"ในบรรดาแดนศักดิ์สิทธิ์ใหญ่ทั้งสามสิบหก นอกเหนือจากสำนักศึกษาสวรรค์วิถีที่ไม่เคยลงมือ จักรพรรดิเทียนก็บดขยี้อัครบุตรและท่านนักบุญหญิงส่วนใหญ่ของแดนศักดิ์สิทธิ์ที่เหลือจนก้มหน้ารับความอัปยศ"
"เขาคิดสังหารจักรพรรดิเทียน จะเป็นไปได้อย่างไร?"
ชื่อของจักรพรรดิเทียน เห็นได้ชัดว่าดังก้องยิ่ง
สำคัญกว่านั้นคือกำเนิดของเขา กลับมาจากตระกูลจักรพรรดิโบราณหนึ่ง
คำว่าตระกูลจักรพรรดินั้น หมายถึงสิ่งใด สำหรับผู้คนทั่วไปแล้วเป็นถ้อยคำต้องห้ามเกินจะเอ่ยถึง
ตระกูลใหญ่เหล่านี้ ล้ำเลิศพอๆ กับแดนศักดิ์สิทธิ์ใหญ่ทั้งสามสิบหกเสียด้วยซ้ำ
"ลู่ชิงอี ข้าพูดจบแล้ว ปล่อยข้า!"
ผู้อาวุโสเคราแพะมีสีหน้าทั้งโมโหทั้งอับอาย ถึงตอนนี้บนร่างยังเหลือเพียงกางเกงตัวเดียว ถูกผู้คนมากมายเห็นจนหมดเปลือกไม่พอ ยังถูกลู่ชิงอีดูหมิ่นจนเหี่ยวเฉา เกือบจะยิ่งกว่าฆ่าให้ตายเสียอีก
ลู่ชิงอีเผยรอยยิ้มบาง จากนั้นมวลไอเขียวก็สลายไป
ผู้อาวุโสเคราแพะจึงรีบสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย
ลู่ชิงอีก้าวหนึ่งก็กลับคืนสู่จุดยืนของสำนักศึกษาสวรรค์วิถี