เยี่ยมเขาขอประลอง
เชิงเขาไร้เทียมทาน ได้มีศิษย์สำนักศึกษาจำนวนมากมารวมตัวกันแล้ว อาภรณ์สีครามทั้งชุด ล้วนจ้องมองไปยังทิศทางของเขาไร้เทียมทาน
“ออกมาแล้ว ๆ!”
ศิษย์ทั้งหลายพากันมองไป
สำหรับเขาไร้เทียมทาน ในสายตาศิษย์สำนักศึกษามีเพียงความยำเกรง
เป็นที่ทราบกันดีว่า ผู้อำนวยการทุกยุคทุกสมัยล้วนก้าวออกมาจากเขาไร้เทียมทาน และผู้ที่สามารถเป็นศิษย์ของเขาไร้เทียมทานได้ ล้วนเป็นอัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่ เป็นผู้มีพรสวรรค์เกินมนุษย์อย่างยิ่ง
นี่คือเหตุผลที่แม้บัดนี้ศิษย์ของเขาไร้เทียมทานจะมีเพียงแค่ 49 คน แต่กิตติศัพท์ของมันกลับเลื่องลือไปทั่วแดนสวรรค์บรรพกาล อาจกล่าวได้ว่าดุร้ายยิ่งนัก ไร้ผู้ใดไม่รู้ ไร้ผู้ใดไม่ทราบ
ภายในสำนักศึกษา เขาไร้เทียมทานยิ่งมีสถานะดุจตำนานเทพนิยาย
ผู้ที่ก้าวออกมาจากเขาไร้เทียมทานล้วนเป็นตำนานทั้งสิ้น
บัดนี้พวกเขาอยากเห็นว่า ฉินอิ่น ผู้เป็นศิษย์คนที่ 49 ของเขาไร้เทียมทาน จะเป็นผู้แข็งแกร่งเช่นใด
ทันใดนั้นก็เห็น ฉินอิ่นในอาภรณ์สีดำก้าวออกมา ไร้ตัวตนดั่งเมฆาล่องลอย แววตาคู่หนึ่งลึกสุดหยั่ง ราวกับสระน้ำลึก
“ดูนั่นเร็ว ๆ สิ นั่นใช่ศิษย์พี่อวิ๋นหลานหรือไม่?”
“ได้ยินว่าศิษย์พี่อวิ๋นหลานเลิศล้ำในทางวาดภาพ มีหัวใจวาดภาพอันเป็นเอกลักษณ์ พู่กันเดียวในมือนางสามารถวาดฟ้าดินเอกภพได้ ดูเหมือนศิษย์พี่อวิ๋นหลานจะไม่ได้ลงจากเขามาหลายวันแล้ว ครั้งนี้นางกลับปรากฏตัวเพราะงานเยี่ยมเขาประลอง!”
“ยังมีอีก ผู้ใช้ดาบเสื้อผ้าป่านนั่น น่าจะเป็นศิษย์พี่อาฉุน จอมดาบนิทรา!”
“ได้ยินว่าศิษย์พี่อาฉุนชอบเข่นฆ่าคนในห้วงนิทรา ดาบใหญ่กางออกสามารถฟันฟ้าแยกดิน!”
ศิษย์สำนักศึกษาทั้งหลายต่างพากันตื่นเต้นยิ่งนัก
ไม่ว่าจะเป็นอวิ๋นหลานหรืออาฉุน ล้วนเป็นผู้ที่ปรากฏตัวน้อยมาก บัดนี้ศิษย์ทั้งสี่ของเขาไร้เทียมทานลงมาพร้อมสิ้น นี่ก็เป็นภาพที่ยากจะพบเห็นได้เช่นกัน