……
(ภาพตัวละครอยู่ในคอมเมนต์แบ่งเป็นช่วง ระดับต่ำไป ก็ทำได้แค่นี้)
อายุตัวละครมั่วไปหมด
เส้นเวลามั่ว แถมยังก่อนหวนคืนอีก
พื้นที่กว้างขึ้น
สถานที่: หน้าประตูเรือนจำเช็กฉู่ย
"บัดซบ!"
"ข้าแค่อ่านตำราสาวงามจากแดนอาทิตย์อุทัยไปไม่กี่คืน แล้วก็ฝันดีที่มีสาวงามห้อมล้อมแค่นั้น! กลับจับข้าโยนลงมาในฮ่องกงที่มีทั้งนักเลงและฟ้าเดียวกันนี่ได้ยังไง
โยนมาก็แล้วไป ยังดันมาเป็นลูกน้องของไอ้ตัวซวยต้าบี แห่งฮุงหิงคอสเวย์เบย์อีก
คนทั่วฮ่องกงรู้กันทั้งนั้นว่าไอ้เวรนี่มันเห็นเฉินเฮ่าหนานเป็นลูกแท้ ๆ คนเดียว นอกนั้นก็ไอ้พวกขี้แพ้ทั้งนั้น!
ติดคุกสามปีให้มันพ้นโทษ มันไม่เคยแวะมาคุกเช็กฉู่ยเลยสักครั้ง!
ออกคุกแล้วยังไม่มารับอีก!
นี่ถ้าไปไหว้เหลียงคุนยังจะไม่น่าช้ำใจเท่านี้เลยนะ ไอ้โง่!"
"เมื่อข้าใช้ร่างแกแล้ว สามปีในคุกนี้จะไม่สูญเปล่า ข้าจะทวงกลับมาให้หมด!"
ต่งเทียนเป่าเงยหน้ามองฟ้าเมฆขาว พลางสบถด่าในใจอย่างหมดแรง แล้วแววตาก็ค่อยๆ แน่วแน่ขึ้น
[ติ๊ง ระบบ "ตำรามวลบุปผา" เปิดใช้งานโดยสมบูรณ์จากการออกจากคุกของโฮสต์!]
"ไอ้ตัวซวย ในที่สุดก็พูดแล้ว รอแกมาสามปีเต็มๆ ว่าเลย ตำรามวลบุปผาทำอะไรได้บ้าง!"
[ติ๊ง ขอเพียงอบรมสั่งสอนสตรีที่มีความงามระดับ 80 ขึ้นไป ปลดล็อกแผนภาพหนึ่ง ก็จะได้รับรางวัล]
[ความงามยิ่งสูง รางวัลยิ่งดีและมากขึ้น! สตรีที่ผ่านการอบรมแล้ว ความภักดีจะเต็มเปี่ยมทันที! ไม่มีวันทรยศ!]
"แล้วมีฟังก์ชันประเมินความงามไหม?"
[ไม่มี ทุกอย่างขึ้นอยู่กับรสนิยมของเจ้าเอง]
[ติ๊ง คำเตือนจากมิตร หากอบรมสั่งสอนสตรีที่ต่ำกว่าระดับ 80 จะมีบทลงโทษนะ!]
"ไอ้เวรเอ๊ย นี่แกจะให้ข้าเปิดกล่องสุ่มเสี่ยงนี่หว่า!"
ต่งเทียนเป่าทั้งดีใจทั้งหงุดหงิด ยังดีที่โลกฮ่องกงของฟ้าเดียวกันนี้ขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่า จำนวนคนก็เพิ่มตาม
สาวงามคงไม่น้อยแน่ เขาจ้องแผนภาพกล่องดำร้อยใบ พลางจมสู่ห้วงจินตนาการ
ขณะนั้น รถเบนซ์หัวเสือสองคันแล่นชะลอมาจอด
"พี่เฉียง นายใหญ่ไม่ได้ออกคุกวันนี้เหรอ? ทำไมยังไม่ออกมาอีก?" ลูกน้องคนหนึ่งถือของพะรุงพะรัง ถามซาเฉียง
"ไอ้บื้อ พี่คุนยังไม่ออกมาก็รอไป ข้าเองยังไม่รีบ แกรีบอะไร?" ซาเฉียงตบหัวลูกน้องไปหนึ่งที "รีบจัดของให้ดี"
พูดจบก็ล้วงซองบุหรี่มาร์ลโบโร่จากกระเป๋าคีบขึ้นมาจุดสูบพลางตามอำเภอใจ
ทันใดนั้นสายตาก็กวาดไปเห็นต่งเทียนเป่าที่ยืนอยู่ข้างๆ ขมวดคิ้วพินิจอยู่ครู่หนึ่ง แล้วคลายคิ้วออก เดินเข้าไปอย่างอารมณ์ดี
"เฮ้ย! นี่ไม่ใช่อาเป่าหนุ่มหล่ออันดับสองแห่งฮุงหิงเหรอ? (อันดับหนึ่งต้องเป็นท่านนักอ่านทั้งหลาย ไม่งั้นใครกล้าเป็นที่หนึ่ง?) วันนี้ออกคุก นายใหญ่ไม่มารับเหรอ?"
ปากซาเฉียงเหน็บแนม แต่มือที่ยังไม่ทันเก็บมาร์ลโบโร่กลับเปิดซองดึงบุหรี่ออกมาหนึ่งมวน ยื่นให้
ต่งเทียนเป่าที่ถูกขัดจังหวะจากจินตนาการ ทำหน้าหงุดหงิด แต่เมื่อเห็นซาเฉียงยิ้มเซ่อมองตนและบุหรี่ที่ยื่นมา
ก็ยักไหล่ รับบุหรี่มา "อย่าพูดถึงเลย โทษแต่ตัวเองตอนเด็กตาถั่ว เดินตามผิดนาย"
ถึงแม้ชาติที่แล้วต่งเทียนเป่าจะโปรดปรานตำราสั่งสอนสาวงามจากแดนอาทิตย์อุทัย แต่ก็รักหนังจากเกาะฮ่องกงด้วยเช่นกัน
บวกกับความทรงจำของร่างเดิม คนตรงหน้านี้ก็คือม้าตัวเก่งของเหลียงคุน "ซาเฉียง"
ถึงตอนนี้ตนมีระบบแล้ว แต่ก็แค่กำลังต่อสู้หนึ่งต่อสามได้ ไร้เงินไร้คน ตรงหน้ากลับมีโอกาส
นั่นก็คือการย้ายไปอยู่กับเหลียงคุน
ส่วนทางต้า บี นั้นเขาไม่คิดจะกลับไปเลยสักนิด สามปีมานี้ แม้แต่มองก็ไม่เคยมา สิ่งที่เคยสัญญาเรื่องเลื่อนตำแหน่งกับเงินก็คงไม่มีแล้วแน่
แถมมีเฉินเฮ่าหนานไอ้ลูกแท้ๆ ขวางอยู่ โอกาสเลื่อนขั้นนั้นไม่มีแม้แต่นิดเดียว
อย่ามองว่าเหลียงคุนดูบ้าบอต่อหน้าคนนอก ที่จริงดีกับลูกน้องมาก มีน้ำใจพึ่งพาได้
ที่สำคัญคือเขามีบริษัทหนังอยู่หนึ่งแห่ง
ต่งเทียนเป่าจึงถามว่า "พี่คุนออกคุกวันนี้ด้วยเหรอ?"
ถึงทั้งคู่จะอยู่เรือนจำเดียวกัน แต่คนละแดน
"นายใหญ่!"
"นายใหญ่!"
"……"
ตอนที่ซาเฉียงกำลังจะตอบ เสียงทักทายเคารพนับถือก็ดังขึ้นรัว ดึงซาเฉียงกลับมา ตบบ่าต่งเทียนเป่าแล้วเร่งฝีเท้าวิ่งเข้าไป "พี่คุน!"
"ไอ้พวกบื้อ มัวยืนบื้ออะไรกัน ยังไม่รีบจุดไฟ ให้พี่คุนข้ามกระถางไฟอีก!"
ถึงแม้เหลียงคุนหน้าซีด ตัวผอมแห้ง ดูท่าทางเป็นไข้หนัก
แต่อำนาจของนายเหนือหัวย่านมงก๊กกลับแผ่ซ่านไร้รูป เผยนิสัยเจ้าพ่อเต็มประดา
โดยเฉพาะแววตา มองปราดเดียวราวกับถูกหมาป่าหิวสามวันจ้องเขม็ง
ขณะที่เหลียงคุนกำลังจะข้ามกระถางไฟขึ้นรถ ต่งเทียนเป่าไม่อยากพลาดโอกาสนี้ โอกาสพลิกชะตาของตน เร่งเท้าสามก้าวเป็นสอง "พี่คุน ผมอยากย้ายมาอยู่กับพี่"
"เองเป็นใครวะ?" เหลียงคุนหันกลับมาประเมินต่งเทียนเป่า "หล่อกว่าข้าอีก ไอ้ตัวซวย ไม่ใช่ใครก็มาตามข้าได้"
พูดจบก็เตรียมหันไปขึ้นรถโดยไม่สนใจ
"นายใหญ่ นี่ก็คืออาเป่านักเลงหล่อที่สุดของฮุงหิง ที่รับโทษติดคุกสามปีให้ต้าบี" ซาเฉียงไม่รู้ด้วยเหตุผลอะไร ยอมเสี่ยงถูกเหลียงคุนต่อย เข้ามาช่วยพูดแทนต่งเทียนเป่า
เหลียงคุนที่ก้มตัวกำลังจะขึ้นรถชะงักแล้วถอยกลับมา มุมปากแวบผ่านรอยยิ้มเย้ยหยัน
คนในฮุงหิงรู้กันดีว่าเขาไม่ถูกกับต้าบี ตอนนี้มีโอกาสยั่วโมโหต้าบี เหลียงคุนจะปล่อยไปได้ยังไง
"อาเป่าหล่อใช่ไหม? ดี ข้าให้โอกาสหนึ่ง เตรียมอั่งเปาข้ามแก๊ง!"
เหลียงคุนเอื้อนเอ่ยด้วยเสียงแหบแห้ง ต่งเทียนเป่านิ่งอึ้ง
"ไอ้ซื่อ ยังอึ้งทำไม รีบควักเงิน!" ซาเฉียงเร่งร้อน
ต่งเทียนเป่ารีบควักสมบัติทั้งหมดจากกระเป๋า สามสิบหกเหรียญ ยื่นให้เหลียงคุนอย่างอายๆ
เหลียงคุนมองเหรียญไม่กี่เหรียญ ถึงกับขำปนโมโห "ไอ้ตัวซวย ซาเฉียง เอาเงินมา"
นับออกมาหมื่นหกพันแปด แล้วพูดว่า "ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าก็เป็นลูกน้องข้า ข้าจะดูแลเจ้าเอง ไม่ใช่นายใหญ่อยากได้เงินสามสิบหกนี้ของเจ้า แต่นี่คือกฎ เข้าใจไหม?"
"ส่วนหนึ่งหมื่นหกพันแปด เฮงตลอดทาง นี้เป็นของขวัญตอบแทนที่นายใหญ่ให้" เหลียงคุนพูดพลางโยนเงินพันที่เหลือไม่เท่าไรให้เขาหมด "นี่เอาไปซื้อเสื้อผ้า แต่งตัวดีๆ ให้หล่อก็ต้องหล่อให้สุด!"
"ขอบคุณ นายใหญ่!" ต่งเทียนเป่าน้ำตื้นตัน!
เหลียงคุนก็คือเหลียงคุน กับคนของตัวเองนี่ดีจริงๆ ไม่มีข้อกังขา
"อย่ามัวอึ้ง ขึ้นรถ! ไปแช่น้ำแร่ชำระล้างความซวยก่อน!" เหลียงคุนพูดแล้วโบกมือเรียกลูกน้องคนอื่น ก้มตัวขึ้นรถเป็นคนแรก
……
ต่งเทียนเป่านอนแช่ในบ่อน้ำร้อนอย่างผ่อนคลาย ใช้ผ้าขนหนูปิดหน้า
สามปีในคุกเช็กฉู่ย จะอาบน้ำทีก็ต้องคอยระวังทำสบู่หล่น ไม่กล้าอาบจริงจัง ที่ตัวคงมีขี้ไคลหนาสามชั้น
"อาเป่า พรุ่งนี้มีประชุมใหญ่ฮุงหิง ข้าจะพาเจ้าไปด้วย นัดกับต้าบีเรื่องข้ามแก๊งให้เสร็จเลย เจ้ามีความชอบกับสมาคม ข้าจะหนุนเจ้าเลื่อนตำแหน่งเต็มที่!"
เหลียงคุนเปลือยอกลงไปในน้ำอย่างตรงไปตรงมา พูดกับต่งเทียนเป่า
ตอนนี้ต่งเทียนเป่าไม่ได้สนใจเรื่องเลื่อนตำแหน่งเท่าไร สิ่งสำคัญที่สุดคือการหาสาวงามมาอบรมสั่งสอนก่อน ดูว่าจะผ่านด่านได้ไหม ถึงเป็นเรื่องจริง
คราวนี้ย้ายมาอยู่กับเหลียงคุนแล้ว เรื่องเลื่อนตำแหน่งที่ต้าบีเคยสัญญายิ่งเลือนลาง
แต่ด้วยนิสัยของเหลียงคุน อาจยังมีโอกาสก็ได้
"พี่คุน ผมย้ายมาอยู่กับพี่ ต้าบีจะยอมให้ผมเลื่อนตำแหน่งไหม? ในสายตามันมีแต่เฉินเฮ่าหนานไอ้ลูกแท้ๆ คนเดียว ไม่แน่อาจยกให้มันไปแล้วก็ได้"
ต่งเทียนเป่าแสร้งทำหน้าบูดบึ้ง ปนแค้นนิดๆ กัดฟันพูด
ทว่าสำหรับเหลียงคุน เหมือนเห็นภาพพรุ่งนี้แล้วว่าต้าบีจะได้อับอายขายหน้าขนาดไหน
……
PS: คุณพ่อคุณแม่บุญธรรม ท่านชายหนุ่มรูปงามและสาวงามทั้งหลาย อัปเดตขั้นต่ำวันละ 6000 ตัวอักษร การเขียนไม่ง่ายนัก ฝากกดเร่งตอน คอมเมนต์กันเยอะๆ ด้วยนะครับ ขอบพระคุณยิ่ง!