“เฟิงเอ๋อร์ เจ้าอย่าบุ่มบ่าม!”
บิดาหลินจ้านรีบห้ามปราม “แม้เจ้าจะฝึกฝนไม่ได้ ข้าก็จะปกป้องเจ้าถึงที่สุด!”
หลินเฉินมองบิดาด้วยแววตาซาบซึ้ง แต่ส่ายศีรษะ “ท่านพ่อ ข้าตัดสินใจแล้ว!”
หลินซวีกับหลินหู่สองพ่อลูก ตอนแรกตะลึงงัน ในแววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
จากนั้นก็ดีใจจนแทบบ้า!
หลินหู่หัวเราะอย่างบ้าบิ่น “หลินเฉิน เจ้ายังไม่บ้าใช่ไหม? ไอ้คนไร้ค่า ยังคิดจะสู้เป็นสู้ตายกับข้า? มือเดียวก็บีบคอเจ้าตายได้!”
เมื่อครู่ หมัดนั้นของหลินเฉิน เขาดูชัดแจ๋ว
พลังกายที่ใช้ขับดันหมัดทลายขุนเขา อย่างมากก็แค่เทียบเท่ากำลังของนักยุทธ์ขั้นสาม
ส่วนเขาคือนักยุทธ์ขั้นเจ็ด!
ช่องว่างระหว่างกัน ดั่งเหวห่างฟ้า ข้ามไม่ได้!
“ไร้ค่าหรือเปล่า สู้แล้วก็รู้” หลินเฉินจ้องหลินหู่ “เจ้าไม่กล้า?”
“ข้ามีอะไรต้องไม่กล้า!” หลินหู่ถูกยั่วจนเดือดดาล ทุบโต๊ะลุกขึ้น “เจ้าอยากตาย ข้าก็จะทำให้สมใจ!”
หลินเฉินกล่าวเสียงเย็น “ดี อีกครึ่งเดือน ลานประลองของตระกูล สู้เป็นสู้ตาย!”
สิ้นคำ
ทุกคนมองหลินเฉินด้วยสายตาตะลึง เสียงซุบซิบดังขึ้น
“ซื่อจื่อไม่เอาชีวิตแล้วหรือ?”
“ต่อให้บาดเจ็บสาหัสหลินซง แต่จะฟื้นพลังในครึ่งเดือนไปต้านหลินหู่ได้อย่างไร?”
“หลินหู่นั่นคือยอดฝีมือขั้นเจ็ดนะ!”
“หรือว่า ในครึ่งเดือนนี้ เขาจะพลิกฟ้าลิขิตชะตาได้?”
“...”
หลินซวีกับหลินหู่สองพ่อลูกมองหลินเฉิน ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มสมใจที่แผนสำเร็จ
การท้าสู้เป็นสู้ตายของหลินเฉิน ตรงกับที่พวกมันต้องการ!
แค่รออีกครึ่งเดือน ก็จะกำจัดหลินเฉินอย่างเปิดเผย แย่งชิงทุกสิ่งของหลินเฉินมาได้!
“เจ้ายังมีเวลาอีกครึ่งเดือน หวงแหนมันให้ดีเถอะ” หลินซวียิ้มเต็มหน้า
“ฮึ ถึงตอนนั้น คนแก่นำทางคนหนุ่ม เจ้าอย่าเสียสติก็แล้วกัน!” หลินเฉินย้อนกลับอย่างแสบสันต์
“เจ้า... เจ้ารอตายเถอะ!”
หลินซวีถลึงตามองหลินเฉิน แล้วเหลียวมองหลินจ้าน สะบัดแขนเสื้อเดินจากไป
ตอนนี้ หลินจ้านยังเป็นหัวหน้าตระกูล ยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ขั้นเก้า แม้บาดเจ็บหนัก แต่ยังมีพลังสู้ตายครั้งหนึ่ง หลินซวีก็ไม่กล้าบีบบังคับเกินไป!
ตอนนี้ ยังต้องรออีกครึ่งเดือน!
ในหอตระกูล ฝูงชนแยกย้ายกันไป
“เฟิงเอ๋อร์” หลินจ้านเรียกหลินเฉินไว้
“ท่านพ่อ”
หลินเฉินมองบิดา
บิดาตอนนี้ ไม่มีบารมีของยอดฝีมืออันดับหนึ่งแห่งตระกูลหลินอีกแล้ว ภายใต้พิษบาดเจ็บหนัก ลมปราณอ่อนแรง บนศีรษะมีผมขาวเพิ่มขึ้นมาก
ในใจหลินเฉินเกิดความรู้สึกผิด
หากไม่ใช่เพราะจ้าววั่งหลิงหญิงชั่วคนนั้นทรยศ หักหลังเขา ทุกสิ่งนี้ จะไม่เกิดขึ้น!
จ้าววั่งหลิง หลี่ชิงอวิ๋น ต้องตายหมด!
“การสู้เป็นสู้ตายของเจ้ากับหลินหู่...” หลินจ้านถอนหายใจ
“ท่านพ่อวางใจ ข้ามั่นใจ!” หลินเฉินส่งสายตามั่นใจให้หลินจ้าน
เพียงแค่หลอมรวมเมล็ดวิญญาณได้ กลับสู่เส้นทางฝึกฝนอีกครั้ง พึ่งพาคัมภีร์กลืนฟ้าอลหม่านกับไข่มุกอลหม่าน ตัวเขาในครึ่งเดือนก็สามารถบรรลุนักยุทธ์ขั้นเจ็ด ชนะการสู้เป็นสู้ตายได้แน่นอน!
อัตราไหลของเวลาในไข่มุกอลหม่าน หนึ่งต่อร้อย!
ครึ่งเดือน ในไข่มุกอลหม่านก็คือหนึ่งพันห้าร้อยวัน!
สังหารหลินหู่ ดั่งเชือดไก่ฆ่าหมา!
หลินจ้านมองสีหน้ามุ่งมั่นของหลินเฉิน ถอนหายใจในใจ ยกมือขึ้นตบไหล่เขา คำพูดนับหมื่นพัน หลอมรวมเป็นประโยคเดียว “ข้าเชื่อเจ้า”
กระแสอุ่นไหลเวียนในอกหลินเฉิน จึงถามอีกว่า “ท่านพ่อ คนลึกลับที่ทำร้ายท่านจนบาดเจ็บหนักคือใคร?”
ตอนที่จ้าววั่งหลิงกับหลี่ชิงอวิ๋นแย่งชิงรากวิญญาณของเขา ยังมีคนลึกลับอีกคนหนึ่ง
ก็คือคนลึกลับคนนั้น ที่ทำให้หลินจ้านบาดเจ็บสาหัส
หลินจ้านส่ายศีรษะ กล่าวว่า “ข้ามองไม่ชัดหน้าเขา แต่เขาน่าจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเจ้า”
รูม่านตาหลินเฉินหดลงทันใด
บิดาหลินจ้านของเขาคือผู้อยู่ในระดับปรมาจารย์ขั้นเก้า คนลึกลับคนนั้นอายุรุ่นราวคราวเดียวกับตน กลับทำร้ายปรมาจารย์ขั้นเก้าให้บาดเจ็บสาหัสได้?
คนผู้นี้ แท้จริงเป็นใคร?
ถึงตอนนั้น ก่อนสังหารจ้าววั่งหลิงกับหลี่ชิงอวิ๋น จะต้องถามให้รู้แจ้ง!
คนลึกลับ ก็ต้องตาย!
เจตสังหารของหลินเฉินปรากฏวาบขึ้น
แต่มันอยู่เพียงชั่วพริบตา เขาก็เก็บซ่อนไว้ลึกในใจ!
เขาก้าวออกจากหอตระกูล ออกจากตระกูลหลิน มุ่งหน้าสู่ตลาดค้าขายของนครลั่วอวิ๋น
ตลาดค้าขายของนครลั่วอวิ๋นนั้นมังกรปนปลา
ไม่เพียงมีธุรกิจของสามตระกูลใหญ่ท้องถิ่นอย่างหลิน จ้าว อู๋ ยังมีธุรกิจของสำนักและสมาคมการค้าบางแห่งด้วย
หลินเฉินเดินวนในตลาดเพียงรอบเดียว ก็รวบรวมสมุนไพรวิญญาณได้ครบห้าชนิด รวมห้าชุด
จากนั้น ไปที่หอโอสถ ซื้อเตาหลอมยามาหนึ่งใบ ใช้สำหรับหลอมยา แล้วจึงกลับเรือนเล็กของตระกูลหลิน เริ่มลงมือหลอมยา!
นี่คือสิ่งสำคัญในการกลับสู่เส้นทางฝึกฝนของเขา!
ถึงตอนนั้น หลินเฉินปิดประตูเรือน เข้าสู่มิติอลหม่าน วางเตาหลอมยาออกมา
มิติอลหม่าน มิได้มีแค่หลินเฉินเพียงผู้เดียว ยังมีเทพธิดาแห่งตระกูลศักดิ์สิทธิ์ฮุ่นหยวนจากแดนสวรรค์อยู่ด้วย
จันทราจักรพรรดิ เซี่ยชิงเยวี่ย!
เซี่ยชิงเยวี่ยในชุดแดงเพลิง เมื่อเห็นหลินเฉินวางเตาหลอมยาในมิติอลหม่าน แววตาฉายแววประหลาดใจ
เด็กนี่ ลงมือรวดเร็วนัก!
พูดแล้วทำเลย!
ทันใดนั้น หลินเฉินกลับมองมาที่นาง ดวงตาซับซ้อนกล่าวว่า “ขอยืมเพลิงวิญญาณของเจ้าใช้หน่อย!”
อยากหลอมน้ำยา เพียงแค่มีสมุนไพรวิญญาณกับเตาหลอมยายังไม่พอ
ยังต้องมีไฟ ไฟนี้ไม่ใช่ไฟธรรมดา ต้องเป็นเพลิงวิญญาณ
มีเพียงเพลิงวิญญาณ เปลวไฟที่หลอมรวมจากพลังวิญญาณเท่านั้น จึงจะหลอมสมุนไพรวิญญาณเป็นน้ำยาได้
เซี่ยชิงเยวี่ยกอดอก แววตาขี้เล่นมองหลินเฉิน หัวเราะเย็น “ใครให้ความกล้าแก่เจ้า กล้าพูดกับข้าเช่นนี้?”
หลินเฉินมองเซี่ยชิงเยวี่ย กล่าวเรียบเฉย “ยืมหรือไม่ยืม?”
เซี่ยชิงเยวี่ยกล่าวตรง ๆ “ไม่ยืม!”
“ไม่ยืม?” หลินเฉินยิ้มออกมา “เช่นนั้นก็รอตายไปด้วยกันเถอะ”
ได้ยินดังนั้น ใบหน้าเซี่ยชิงเยวี่ยแปรเปลี่ยน “บังอาจ กล้าสาปแช่งข้า!”
สิ้นคำ มหาอำนาจน่าสะพรึงพลันระเบิดอัดใส่หลินเฉินจนขยับตัวไม่ได้
ชีวิตหลินเฉิน เหมือนอยู่ในแค่ความคิดของนาง
แต่หลินเฉินกลับไม่มีทีท่าหวาดกลัวแม้แต่น้อย กลับหัวเราะขึ้นมา
“สาปแช่ง? ข้าพูดเรื่องจริงไม่ใช่หรือ?”
เซี่ยชิงเยวี่ย บนใบหน้างดงามไร้ที่ติ ขนตาสั่นเล็กน้อย สีหน้าเครียดลง “เจ้าเชื่อไหม ข้าจะฆ่าเจ้าตอนนี้!”
“ลงมือเถอะ ข้าตายไปพร้อมเจ้าก็ได้!” ดวงตาหลินเฉินเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นยอมพลีชีพ ดูแล้วยังอยากลากเซี่ยชิงเยวี่ยไปตายด้วย
เซี่ยชิงเยวี่ยแววตาดูแคลน มองหลินเฉินอยู่นาน แต่ไม่ลงมือ!
หลินเฉินมองเซี่ยชิงเยวี่ย แล้วยิ้มต่อ “ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นบุคคลยิ่งใหญ่ แต่ว่า เจ้าตกต่ำมาถึงเพียงนี้ ยังจะบังคับดูดกลืนพลังปราณของข้า ข้าเดาว่า เจ้ามีความจำใจที่เลี่ยงไม่ได้ อย่างเช่น ติดพิษไร้ทางแก้”
“เจ้าหาที่ตาย!”
เซี่ยชิงเยวี่ยถูกหลินเฉินทายถูก โบกแขนเสื้อผ่าหนึ่งครั้ง สะบัดหลินเฉินกระเด็น!
หลินเฉินราวกับลูกธนูหลุดจากสาย พุ่งออกไปในมิติอลหม่าน เลือดลมทั่วร่างพลุ่งพล่าน
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...”
ร่วงกระแทกพื้นอย่างแรง เขากลับหัวเราะเย็นออกมา
หญิงงามในชุดแดงคนนี้ โกรธแล้ว แต่กลับไม่ลงมือเด็ดขาดกับตน
นี่แสดงว่า ตนเดาถูก!
ตนถูกรากวิญญาณแย่งชิง ในสายตาคนนอก ก็คือไอ้คนไร้ค่าแล้ว แต่นางหญิงงามในชุดแดงคนนี้ กลับยังจะบังคับให้มีความสัมพันธ์กับตน ให้ตนเป็นเตาบำรุงของนาง!
นี่คือนิสัยพิเศษของนางหรือ?
ไม่ใช่แน่นอน!
ตนเห็นกับตาว่านางหลั่งเลือดบริสุทธิ์!
นั่นคือครั้งแรกของนาง!
ด้วยความงามของนาง ความสามารถของนาง ชายหนุ่มใต้หล้านี้จะมากเพียงไหนที่เต็มใจเป็นเตาบำรุงของนาง เหตุใดจึงเลือกตน?
คำตอบมีเพียงหนึ่ง!
นางติดพิษ ในสถานการณ์คับขัน ต้องการตนมาแก้พิษให้นาง!
และเมื่อฝึกคู่วิญญาณไปหนึ่งครั้ง นางยังบังคับให้ตนในสามเดือนบรรลุถึงระดับปรมาจารย์ เพื่อฝึกคู่วิญญาณครั้งที่สอง!
นี่แสดงว่า พิษของนางยังไม่หาย!
มีความเป็นไปได้สูงว่า นางแก้พิษได้ด้วยการฝึกคู่วิญญาณกับตนเท่านั้น มิเช่นนั้น ด้วยนิสัยของนาง ตนหลังจากฝึกคู่วิญญาณครั้งแรก ก็ถูกนางตบเป็นเนื้อเละไปแล้ว!