ซูเหวินเพิ่งกินเนื้อวัวกระป๋องเสร็จ ประตูก็ถูกตี "ปังๆ" จนดังลั่น
"ไอ้หน้าใหม่ พ่อฉันเรียกแกไปประชุม!"
หยานเจี๋ยเฉิงตะโกนเรียกอยู่หน้าประตูของซูเหวิน
"รู้แล้ว"
ซูเหวินเก็บกระป๋องเปล่าบนโต๊ะลงในมิติติดตัวในพริบตา แล้วเปิดประตูออกไป
หยานเจี๋ยเฉิงยืนอยู่หน้าประตูของซูเหวิน ชะโงกหน้ามองเข้าไปข้างใน
พอเห็นบนโต๊ะของซูเหวินว่างเปล่า ใบหน้าก็เผยความฉงน เมื่อครู่เขากลิ่นเนื้อชัดๆ นี่นา?!
ทำไมไม่มีล่ะ?
"ไปเถอะ"
ซูเหวินปิดประตูบ้านตัวเองแล้วเดินไปยังลานกลาง หยานเจี๋ยเฉิงเกาหัวแกรกๆ คิดว่าตัวเองคงได้กลิ่นผิดไป?
ทั้งสองคนเดินวนไปวนมา จนมาถึงลานกลาง ตอนนี้คนของลาน 95 รวมตัวกันเกือบครบแล้ว
ยังคงเป็นโต๊ะแปดเซียนตัวเดิม ผู้เฒ่าทั้งสามนั่งเป็นรูปตัวพินอยู่รอบโต๊ะ
อีจงไห่นั่งอยู่ตรงกลาง หน้าดำแดงก่ำ ดูท่าจะดื่มเหล้าไปไม่น้อย ส่วนหยานปู้กุ้ยและหลิวไห่จงนั่งอยู่สองข้างเหมือนทูตสวรรค์พิทักษ์สององค์ ทั้งคู่มีบารมีล้นเหลือ!
แค่เป็นผู้ประสานงานของลาน พวกเขากลับทำเรื่องวุ่นวายได้ขนาดนี้ ช่างไม่มีใครเทียบได้จริงๆ!
"เงียบ!"
หลิวไห่จงตะโกนเสียงดัง แล้วยกแก้วน้ำชาขึ้นจิบหนึ่งอึก
"วันนี้... พวกเราจะประชุมใหญ่ ว่าด้วยเรื่องสำคัญของบ้านเมือง เรื่องใหญ่ๆ แบบนี้ ก็ให้ผู้เฒ่าคนที่หนึ่งผู้ทรงคุณวุฒิอย่างอีจงไห่มาเล่าให้ทุกคนฟังละกัน!"
พูดจบ หลิวไห่จงก็นั่งลงในท่าทางมีอำนาจ ความรู้สึกของการเป็นผู้นำมันโคตรจะดี!
เขาชอบความรู้สึกได้ใจแบบนี้จริงๆ!
อีจงไห่ดื่มไปหน่อยมาก เดิมทีวันนี้ตั้งใจจะหาเรื่องซูเหวินหน้าใหม่ แต่ตอนนี้ฤทธิ์เหล้าขึ้นมาแล้ว อยากจะรีบพูดภารกิจที่สำนักงานเขตย่อยมอบหมายให้เสร็จ แล้วกลับบ้านไปนอนเร็วๆ