ระหว่างที่ซูเหวินยังนั่งรออยู่ที่สำนักงานเขตย่อย คิดอยู่ว่าจะย้ายไปอยู่ลานไหนดี ก็เห็นพนักงานของสำนักงานเขตย่อยเดินกลับมา
เขารีบเดินเข้าไปหาพนักงานแล้วถามขึ้นว่า “คุณสหาย บ้านหลังนี้กับที่บันทึกไว้ไม่ตรงกัน ช่วยย้ายลานให้ผมหน่อยได้ไหม?”
พนักงานคนนั้นรีบดึงซูเหวินเข้าไปในห้องทำงาน ก่อนจะหยิบธนบัตร 5 หยวนจากลิ้นชักโต๊ะส่งให้ เขียนใบใหม่ให้อีกหนึ่งฉบับ
บนนั้นเขียนไว้ชัดเจนว่า เช่าห้องปีกหน้าลาน 95 หนานหลัวกู่เซี่ยง หนึ่งห้อง ค่าเช่าปีละ 7 หยวน นอกจากนี้ไม่มีอะไรอื่นอีก
“คุณซู นี่เป็นความผิดพลาดของทางสำนักงานเขตย่อย ขอโทษที่ทำให้คุณลำบากด้วยนะ
แต่ลานที่คุณอยู่นั้นไม่ได้อยู่ใต้การดูแลของสำนักงานเขตย่อยทั้งหมด ยังมีโรงงานรีดเหล็กดาวแดงดูแลอยู่ด้วย
เพื่อนบ้านมีเรื่องกระทบกระทั่งกันบ้างเป็นเรื่องปกติ ราคาค่าเช่าผมปรับลดให้แล้ว คุณช่วยทำใจหน่อยนะ”
พอพนักงานพูดจบ ซูเหวินอยากจะเอาธนบัตร 5 หยวนในมือปาใส่หน้าพนักงานนัก มันเป็นเรื่องของเงิน 5 หยวนหรือไง?
เขาไม่อยากไปอยู่ที่ลาน 95 เลยสักนิด เข้าใจไหม?
พนักงานเห็นซูเหวินรับเงินไปแล้วยังไม่ไป ก็พูดต่อ “คุณซู คุณต้องเข้าใจความยากลำบากของสำนักงานเขตย่อยด้วย เราดูแลอยู่ 2,488 ครัวเรือน ประชากรประมาณสามหมื่นกว่าคน
จริงๆ ไม่มีบ้านว่างแล้วจริงๆ คุณไปอยู่ก่อนเถอะ พอมีบ้านว่างเมื่อไหร่ผมจะย้ายให้เป็นคนแรกเลย”