ชายชราตามซูเหวินเข้าไปในตงไหลซุ่น พนักงานต้อนรับหน้าร้านเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว แล้วถามซูเหวินว่า "มากันกี่ท่านครับ?"
ซูเหวินยกสองนิ้วขึ้น "เราสองคน หาที่นั่งให้หน่อย"
"ได้เลย เชิญทางนี้ครับ"
พนักงานพาทั้งสองเดินไปที่โต๊ะริมสุดติดผนัง โต๊ะที่นี่เล็กหน่อย แต่สำหรับสองคนก็เหลือเฟือ
"สองท่านจะทานอะไรดีครับ?"
ซูเหวินรีบมองไปที่ชายชรา เขามาเลี้ยงชายชราต่างหาก สำคัญคือต้องให้ชายชราทานให้อิ่ม
ชายชราดูเหมือนจะเป็นลูกค้าประจำ ไม่แม้แต่จะดูเมนูก็พูดขึ้น "มาถึงตงไหลซุ่นทั้งทีก็ต้องเป็นหม้อไฟแกะสิ! ขอหม้อหนึ่ง เนื้อแกะเอาสี่จินก่อนเลย!
เครื่องปรุงก็งาขาบด ดอกเก๊กฮวยผสมกุ้งแห้งสักหน่อย กระเทียมดองเคลือบน้ำตาลแดงห้าหัว คนที่มากินตงไหลซุ่นเป็นประจำก็เพราะกระเทียมดองนี่แหละ!"
"ได้เลย ดูท่าทางก็รู้ว่าเป็นลูกค้าประจำ เดี๋ยวจัดให้ครบเลยครับ!"
พนักงานฟังจบก็หันหลังลงไปเตรียมของ ซูเหวินยกกาน้ำชาบนโต๊ะรินชาให้ทั้งสองคนคนละถ้วย
ก็คือเศษใบชานั่นแหละ มาที่ตงไหลซุ่นราคาต่อหัวสูง ทุกโต๊ะจะได้ชาเศษใบชาฟรีหนึ่งกา ก็ถือว่าช่วยตัดเลี่ยน
ชายชราส่ายหน้าโยกหัวจิบชา ร้องเพลงพื้นบ้านไม่รู้จักชื่อเบาๆ ดูท่าทางเพลิดเพลินใจยิ่งนัก
ซูเหวินก็ไม่รีบร้อนถามชายชรา รีบร้อนไปก็ดูถูกคนมองข้าม เป็นคนต้องทำตัวสุขุมไว้ก่อนดีกว่า!
ไม่นานของของทั้งสองก็มาครบ หม้อทองแดงที่ต้มด้วยฟืนไม้ผลเดือดปุดๆ มีพุทราขิงและต้นหอมลอยอยู่