"ท่านอี ท่านพูดถูกจริงๆ! เป็นผมเองที่มองการณ์ไกลไม่พอ!
ตามธรรมเนียมแล้ว ลาน 95 ของเราทุกปีล้วนเป็นเรือนสี่ประสานที่ยอดเยี่ยมที่สุดในซัวนลั่วกู้เซี่ยง โรงงานรีดเหล็กมีโควตางานก็ควรให้พวกเราชาวบ้านเก่าแถวนี้ก่อนสิ!
ซูเหวินเขามีสิทธิ์อะไร?"
หยานปู้กุ้ยพูดอย่างไม่พอใจ
อีจงไห่ถึงตอนนี้ก็เริ่มทำเป็นคนดี "เอ้อ พูดแบบนั้นไม่ได้หรอก ซูเหวินก่อนหน้านี้เขาทำงานรับจ้างชั่วคราว สำนักงานเขตย่อยก็แค่อยากให้เขามีงานทำเลี้ยงปากท้องตัวเองเท่านั้นแหละ!"
หยานปู้กุ้ยยิ่งคิดยิ่งรู้สึกขาดทุน ลูกชายของเขาหยานเจี๋ยเฉิงเพิ่งสอบเสร็จ ถึงจะสอบไม่ติด แต่ก็เป็นหนุ่มที่มีความรู้ มีวัฒนธรรม!
งานในโรงงานรีดเหล็กควรให้ priority กับหยานเจี๋ยเฉิงลูกชายของเขาสิ!
"ไม่ได้ ฉันต้องไปถามที่สำนักงานเขตย่อยให้ได้!"
พูดจบก็จะเดินไปทางสำนักงานเขตย่อย แต่ถูกอีจงไห่ดึงไว้
"ท่านหยาน นี่กี่โมงแล้ว สำนักงานเขตย่อยเลิกงานไปนานแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าค่อยไปก็ได้"
หยานปู้กุ้ยมองดูเวลาก็ได้แต่ยอมแพ้
กลุ่มคนปล่อยให้หยานปู้กุ้ยผ่านไป แล้วเดินเข้าไปที่ลานกลาง
ไม่นานนัก ซูเหวินก็เดินกลับมาพร้อมกลิ่นเหล้า ตั้งแต่กินยาล้างไขกระดูกมา ความสามารถในการดื่มของเขาก็เพิ่มขึ้น หลายครั้งนี้ไม่เคยเมาเลยสักครั้ง
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะดื่มไม่ถึงที่ หรือว่าร่างกายที่ถูกยาล้างไขกระดูกปรับปรุงแล้วย่อยสลายแอลกอฮอล์ได้เร็วขึ้น
ชาติที่แล้วถ้ามีความสามารถในการดื่มขนาดนี้ ธุรกิจของเขาก็น่าจะไปได้ไกลกว่านี้ เสียดายจริงๆ
ซูเหวินเพิ่งก้าวเข้าลาน 95 หยานปู้กุ้ยก็กระโดดออกมาจากหน้าประตู เมื่อเห็นหยานปู้กุ้ยตรงหน้า ซูเหวินเกือบจะศอกใส่!