"ปัง!"
โหลวเจิ้นหัวถีบท่านผู้ดูแลฝูล้มลงกับพื้น สีหน้าความโหดเหี้ยมวาบผ่านไปชั่วขณะ!
ตอนนี้เขาแทบอยากจะลากท่านผู้ดูแลฝูไปฝังทั้งเป็น!
"ไอ้เวรเอ๊ย เรื่องแค่นี้ยังทำไม่ได้ ไปได้เรื่องอะไรนักหนา!"
ท่านผู้ดูแลฝูถูกถีบล้มลงกับพื้นแล้วรีบทรุดตัวลงกราบขอชีวิต "นายท่านโปรดระงับโทสะ นายท่านโปรดไว้ชีวิตด้วยขอรับ!"
"อย่าเรียกฉันว่านายท่าน! พูดกี่ครั้งแล้ว!"
โหลวเจิ้นหัวยิ่งโกรธมากขึ้น เตะท่านผู้ดูแลฝูไปสองที ราวกับเตะหมาตาย!
"นายควรจะขอบคุณประเทศใหม่ที่ช่วยชีวิตนายไว้ ไม่งั้นฉันสั่งคนจัดการนายไปนานแล้ว!"
โหลวเจิ้นหัวพูดอย่างดุดัน
ท่านผู้ดูแลฝูตกใจจนตัวสั่น รีบกราบหัวเรื่อย ๆ หวังให้โหลวเจิ้นหัวเห็นแก่ที่เขารับใช้ตระกูลโหลวมาหลายปีแล้วละเว้นชีวิตให้
โหลวเจิ้นหัวข่มความโกรธในใจลง มองไม่แม้แต่จะมองท่านอาฝูที่คุกเข่าอยู่ หยิบบุหรี่บนโต๊ะขึ้นมาจุดอันหนึ่ง
หลังจากสูบไปสองสามคำ เขาจึงหันมามองท่านผู้ดูแลฝูที่คุกเข่าอยู่ "ลุกขึ้นเถอะ คิดให้ละเอียด ๆ ว่าคนกลุ่มนั้นมีอะไรพิเศษ"
ท่านผู้ดูแลฝูได้ยินคำพูดของโหลวเจิ้นหัว ยิ่งก้มหน้าต่ำลงไปอีก
เพราะเขาไม่ทันเห็นเงาคนด้วยซ้ำก็ถูกสลบไปแล้ว ไม่มีประโยชน์อะไรให้ข้อมูลได้เลย
"คุณ...คุณโหลว ผมถูกคนตีจากข้างหลังสลบไป ไม่ทันเห็นคนที่มา แต่ของในคลังถูกขนไปได้ในเวลาสั้น ๆ แบบนี้ จำนวนคนของฝ่ายตรงข้ามต้องไม่น้อยแน่นอน!
จะเป็นพวกนักเลงหัวไม้ตามถนนหรือเปล่าขอรับ?!"
ท่านผู้ดูแลฝูคาดเดาความคิดของตัวเอง ในความคิดของเขา คนที่กล้าปล้นคลังของตระกูลโหลวต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่!