บางคนในลานก็ยกเก้าอี้ที่ตัวเองนั่งขึ้นมาป้องกันตัวแล้ว!
ถ้าซูเหวินเป็นสายลับจริง พวกเขาก็เตรียมจะร่วมมือกันรวบตัวเอาไว้!
ซูเหวินจ้องหน้าหลิวไห่จงอย่างเยือกเย็น "พูดว่าฉันเป็นสายลับ? หลักฐานล่ะ?"
หลิวไห่จงยืนขึ้นโดยมีหม่าเหยียนหงช่วยประคอง "ถ้าแกไม่ใช่สายลับ แล้วฝีมือแกจะดีขนาดนั้นได้ยังไง?!
แล้วลุงหยานก็บอกฉันแล้ว แกน่ะลับ ๆ ล่อ ๆ อยู่ทุกวัน ออกเช้ากลับดึกอีก!
คนรับจ้างทั่วไปจะมีเงินที่ไหนไปซื้อตำแหน่งต่อได้ ยังกับซื้อตำแหน่งที่แพงที่สุดอย่างโรงงานรีดเหล็กดาวแดงอีก!"
ชาวบ้านรอบข้างฟังแล้วก็พากันคิดว่ามีเหตุผล!
บางคนที่ไหวตัวทันก็รีบวิ่งออกไปหาคนจากสำนักงานเขตย่อยและโรงพักแล้ว!
ถ้าซูเหวินเป็นสายลับจริง ต้องจับเขาให้ได้ จะให้หนีไปไม่ได้เด็ดขาด!
ชาวเมืองซื่อจิ่วเฉิงเกลียดชังสายลับเป็นอย่างมาก!
พวกเขาเพิ่งจะเริ่มมีชีวิตที่ดี จะให้พวกสายลับมาทำลายไม่ได้เด็ดขาด!
ซูเหวินหัวเราะ "แค่เพราะฉันฝีมือดี หางานในโรงงานรีดเหล็กได้ ก็สรุปว่าฉันเป็นสายลับได้เลยเหรอ พวกแกพูดจาไร้สาระจริง ๆ นะ!
พวกแกทำอะไรกันโดยไม่สืบข้อเท็จจริงเลยหรือไง?"
หยานปู้กุ้ยยืนขึ้นโดยมีหยางรุ่ยหัวประคอง "อย่ามาแก้ตัว! ฉันไปถามที่สำนักงานเขตย่อยมาแล้ว! สำนักงานเขตย่อยไม่ได้จัดสรรงานให้เลย งานในโรงงานรีดเหล็กยังไงก็ต้องไม่ต่ำกว่า 800 หยวน
เงินพวกนั้นแกเอามาจากไหน?!"
"แฟนฉันซื้อให้ไม่ได้เหรอ? ฉันมีแฟนไม่ได้หรือไง?"
ซูเหวินมองไปที่หยานปู้กุ้ย โชคดีที่เขาเตรียมตัวมา มิฉะนั้นคงโดนเจ้าแก่บ้านี่ลอบกัดจริง ๆ!