ท่านผู้ดูแลฝูได้ยินดังนั้น หัวใจก็ "กระตุก" วูบหนึ่ง ในใจคิดว่า เรื่องที่เขาปรึกษากับโหลวเหิงจื่อนั้น ท่านนายรู้เข้าแล้วหรือ?
เขาไม่กล้าปิดบัง รีบเล่าทุกอย่างให้โหลวเจิ้นหัวฟัง
โหลวเจิ้นหัวฟังจบ สายตามองเขาเหมือนมองคนตาย!
"ใครสั่งให้เจ้าทำเอง?!"
น้ำเสียงของโหลวเจิ้นหัวเย็นชาจาว ฟังดูเหมือนปีศาจร้ายที่ปีนขึ้นมาจากนรก!
ท่านผู้ดูแลฝู "ปั้ง" คุกเข่าลงกับพื้น "นายท่าน ที่ทำทั้งหมดนี้ก็เพื่อตระกูลโหลวทั้งนั้น!"
โหลวเจิ้นหัวไม่สนใจจะมองท่านผู้ดูแลฝูอีก หากครั้งก่อนที่ของในโกดังหายไป เขาฆ่ามันทิ้งเสียก็คงดี!
ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ก่อเรื่องใหญ่โตขนาดนี้!
เขาหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะขึ้นมาโทรหาโหลวเอ้อ หลังโทรออก ปลายสายก็ยังคงเงียบกริบ มีเพียงเสียงหายใจเบา ๆ รอฟังคำสั่งของโหลวเจิ้นหัว
"โหลวเอ้อ จัดการคนที่แถวตะวันออกส่งออกมาให้เรียบร้อย แล้วไปส่งของขวัญชิ้นใหญ่ให้ตระกูลไป๋เพื่อขอขมา บอกเขาว่าเรื่องทั้งหมดเป็นเพราะลูกน้องไม่รู้จักกาลเทศะ หวังว่าเขาจะไม่ถือสา"
"รับทราบ!"
โหลวเอ้อได้ยินคำสั่งก็วางสาย โหลวเจิ้นหัวหันมามองท่านผู้ดูแลฝูที่ยังคุกเข่าอยู่กับพื้น
"ข้าเคยบอกแล้ว หากทำผิดอีกก็อย่าหาว่าข้าโหดร้าย เจ้าอยากตายแบบไหน?"
ท่านผู้ดูแลฝูกราบหัวลงกับพื้นดัง ๆ "นายท่าน ข้าน้อยผิดไปแล้ว ไม่ควรตัดสินใจเอง ขอท่านเมตตาอีกครั้งเถิด!"
โหลวเจิ้นหัวหมดความอดทนโดยสิ้นเชิง สั่งบอดี้การ์ดหน้าประตู "จัดการให้มันไปอย่างสงบ!"
เขามองท่านผู้ดูแลฝู "ข้าสัญญากับเจ้า ลูกหลานของเจ้าจะไม่เป็นอะไร!"