การแก้ไขสถานะชนชั้นโดยพลการนั้นถือเป็นการทำผิดอย่างยิ่ง!
ภายในใจหวังหงเหมยต่อสู้ดิดันอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็ยอมทำตามคำขอของยายหูหนวก เพราะเธออยากเจริญก้าวหน้ามากเกินไป!
สถานะชนชั้นเดิมของยายหูหนวกคือชนชั้นนายทุนน้อย (มีทรัพย์สิน สามารถใช้ทรัพย์สินเลี้ยงชีพได้) ก็ถูกเปลี่ยนเป็นชนชั้นยากจนเช่นนี้
ยายหูหนวกก็ไม่ได้ผิดคำพูด มอบโฉนดที่ดินให้หวังหงเหมย
ด้วยความตื่นเต้น หวังหงเหมยจึงส่งโฉนดที่ดินขึ้นไป และไม่ผิดคาด เธอได้รับการชื่นชมจากสำนักงานเขตย่อยทั้งหมด และยังได้รับการยกย่องจากผู้บังคับบัญชา
ภายในเวลาไม่ถึงสามเดือน เธอก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งอย่างก้าวกระโดดจากเจ้าหน้าที่ทั่วไปเป็นรองผู้อำนวยการสำนักงานเขตย่อย!
พอได้นั่งตำแหน่งรองผู้อำนวยการแล้ว หวังหงเหมยจึงค่อยรู้ทันเจตนาของยายหูหนวก นี่มันจะใช้เธอเป็นร่มคุ้มครองชัด ๆ!
แต่รสชาติของอำนาจทำให้เธอไม่อาจหยุดได้ เธอไม่อยากปล่อยมือ!
ทั้งสองคนจึงเข้าใจกันโดยไม่ต้องพูด และตกลงร่วมมือกันอย่างรวดเร็ว!
ยายหูหนวกต้องการการคุ้มครอง หวังหงเหมยต้องการตำแหน่ง การแลกเปลี่ยนนี้ทั้งสองฝ่ายต่างคิดว่าคุ้มค่า!
ในวันต่อ ๆ มา ยายหูหนวกกลายเป็นถุงเงินของหวังหงเหมย ในเทศกาลต่าง ๆ ยายหูหนวกจะให้คนสนิทแอบนำสิ่งของมาให้เสมอ
ในนั้นมีธนบัตรสิบหยวนสีดำใบใหญ่ทั้งมัด และยังมีสิ่งของหายากที่ใช้ในการประสานงาน เช่น ของเก่าโบราณ ภาพเขียนอักษร ทองคำแท่ง เป็นต้น
หวังหงเหมยอาศัยสิ่งเหล่านี้ค่อย ๆ สานความสัมพันธ์ได้อย่างราบรื่น และขับไล่คนที่คุกคามตำแหน่งของเธอออกไปทั้งหมด ภายในเวลาไม่กี่ปีก็ได้นั่งตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานเขตย่อยอย่างสมเหตุสมผล!