เจียวเอ๋อร์เป็นอนุภรรยาคนหนึ่งของจิ้งจวิ้น
แม้กู้หยุนรุ่ยจะไม่รู้ว่าเจียวเอ๋อร์เป็นใคร แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ควรเป็นตนเอง!
หลังเมาค้าง ศีรษะก็ปวดอยู่แล้ว ก่อนหน้านี้ยังทะเลาะวิวาทกับจิ้งจวิ้นอีก เมื่อคืนก็ต้องนอนขดตัวอยู่บนที่นอนอุ่นแคบ ๆ เช่นนี้ ทั่วทั้งร่างจึงปวดเมื่อยไปหมด
แม้จะเหนื่อยล้าไร้เรี่ยวแรง แต่เมื่อเห็นปากของจิ้งจวิ้นค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามาใกล้ กู้หยุนรุ่ยก็แทบขนลุกซู่ เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย ยกเท้าขึ้นเตะฉับเดียว จิ้งจวิ้นก็ถูกถีบกระเด็นออกไป!
จิ้งจวิ้นทั้งง่วงทั้งเหนื่อย ดวงตายังปิดสนิท ปากยื่นอยู่เช่นนั้น แต่ตัวกลับลอยละลิ่วออกไป
เขากลิ้งอยู่บนพื้นหลายตลบ พอหยุดแล้วลืมตาขึ้นมา แววตายังมีความงุนงงวูบผ่าน
ประจวบเหมาะกับตอนนั้นเอง ประตูห้องรับรองเพิ่งเปิดออก กู้ยวนรั่วเป็นห่วงทั้งสามีและน้องชาย จึงตั้งใจมาแต่เช้าตรู่ ผลคือกลับได้เห็นภาพน้องชายถีบสามีกระเด็น อ่างน้ำในมือพลันหล่นลงพื้น น้ำกระเซ็นสาดใส่หน้าจิ้งจวิ้นเต็ม ๆ
คราวนี้จิ้งจวิ้นจึงได้สติขึ้นมาครึ่งหนึ่ง
เขาพยุงตัวลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล ร่างยังโซเซ จากนั้นก็ตวาดใส่กู้ยวนรั่วตามความเคยชิน “เจ้าเป็นอะไรไปหรือ แม้แต่อ่างน้ำใบเดียวยังถือไม่อยู่หรือไร?”
กู้ยวนรั่วเม้มริมฝีปาก ไม่ได้โต้แย้ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจและเจ็บช้ำ
เมื่อกู้หยุนรุ่ยเห็นพี่สาวถูกตำหนิ ก็ไม่พอใจขึ้นมาทันที เขาเดือดดาลว่า “จิ้งจวิ้น เจ้าจะเอาให้พอได้หรือยัง? เจ้าเคยวางอำนาจในสกุลจิ้งจนชินแล้วหรือไร ถึงได้กล้ามาวางอำนาจในจวนโหวผู้ภักดีกล้าหาญอีก?”
“ข้า...” จิ้งจวิ้นมองเครื่องเรือนรอบข้าง แล้วมองกู้หยุนรุ่ยที่นั่งอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ในที่สุดสติอีกครึ่งหนึ่งของเขาก็กลับคืนมา
จริงสิ ที่นี่ไม่ใช่จวนสกุลจิ้ง แต่เป็นจวนโหวผู้ภักดีกล้าหาญ! เมื่อคืนเขาดื่มจนเมามาย จากนั้นก็ทะเลาะกับกู้หยุนรุ่ย ทั้งสองต่อสู้กันไปมา จนเขามึนงง เหนื่อยล้า และง่วงงุน ก่อนจะหลับไป
หลับไปหรือ?
จิ้งจวิ้นรีบคว้าแขนกู้หยุนรุ่ยไว้ “เมื่อคืนข้าหลับไปได้อย่างไร หรือว่าเจ้าและข้า...”