คนผู้นั้นก็คือฟ่านเลี่ยง โจรลัดคอชื่อฉาวนั่นเอง
ไม่นานก่อนหน้านี้ กู้หยุนรุ่ยเพิ่งจับตัวคนแทนไปส่งให้ทางที่ว่าการอู่เจียงอิ้น
ฟ่านเลี่ยงยิ้มกล่าวว่า “นายท่านบอกให้ข้าช่วยเจ้าข่มขวัญสตรีสกุลซูจนแท้งบุตร อย่างไรเสียตำแหน่งซื่อจื่อของเจ้าก็ยังไม่ได้มาเสียที แต่ข้าไม่คิดเลยว่าองครักษ์ในจวนของเจ้าจะมีฝีมือสูงส่งถึงเพียงนี้”
สีหน้ากู้หยุนรุ่ยไม่สบอารมณ์ “เจ้ากลับไปบอกองค์ไทเซอว่า เรื่องนี้ข้าจะจัดการเอง”
ฟ่านเลี่ยงกล่าวว่า “เช่นนั้นก็ดีที่สุด อย่างไรเสียองค์ไทเซอก็ยังรอให้เจ้ากุมอำนาจทางทหาร เพื่อทำเรื่องต่าง ๆ ให้พระองค์อีกมากมาย”
กู้หยุนรุ่ยพยักหน้า “ในเมื่อเจ้าทำธุระที่องค์ไทเซอมอบหมายเสร็จแล้ว ช่วงนี้ก็อย่าเพิ่งเผยตัว”
ฟ่านเลี่ยงลูบคางอย่างเสียดาย “น่าเสียดายที่รายชื่อมีเพียงไม่กี่ตระกูล หากมีมากกว่านี้ก็คงดี แววตาของคุณหนูเหล่านั้นยามสิ้นหวังช่างงดงามนัก คุณหนูใหญ่สกุลซูก็เป็นผู้มีชื่อเสียงโด่งดังทั่วทั้งเมืองหลวง น่าเสียดายที่เมื่อครู่ข้ายังไม่ได้แตะต้องใบหน้านางเลย”
แววขุ่นเคืองวาบผ่านดวงตากู้หยุนรุ่ย “ข้าเตือนเจ้าไว้ก่อน ห้ามคิดไม่ซื่อต่อผู้ใดในจวนโหว มิฉะนั้นอย่าหาว่าข้าไปฟ้ององค์ไทเซอ!”
“พอแล้ว ๆ ข้าก็แค่พูดไปอย่างนั้นเอง” แววดูแคลนวาบผ่านดวงตาฟ่านเลี่ยง เขาพึมพำว่า “ทั้งที่เจ้าไม่ได้ชอบนาง แถมยังทอดทิ้งนางไปแล้ว เหตุใดยังใส่ใจนักเล่า? เอาเถอะ ข้าเข้าใจแล้ว คืนนี้ข้าจะออกจากเมืองทันที ระยะนี้จะไม่กลับมาอีก อ้อ สตรีสกุลซูผู้นั้นกลับสนิทสนมกับมู่หรงจิ้น เจ้าต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ให้ดี ลองดูว่าจะผูกสัมพันธ์กับเทพหมอได้หรือไม่ เรื่องนี้มีประโยชน์ต่อเจ้านายอย่างยิ่ง”
กู้หยุนรุ่ยกล่าวว่า “ข้ารู้แล้ว”
หลังฟ่านเลี่ยงจากไป กู้หยุนรุ่ยจึงค่อยผ่อนลมหายใจ ก่อนแววผิดหวังจะวาบผ่านก้นบึ้งหัวใจ
หากวันนี้แผนการนี้ทำให้ชิงหว่านตกใจจนแท้งได้จริงก็คงดีไม่น้อย
**
ไม่นานนัก ทางที่ว่าการอู่เจียงอิ้นก็ปิดคดีโดยตรง ตัดสินประหารโจรลัดคอด้วยการแขวนคอ ชาวเมืองหลวงต่างพากันปรบมือแสดงความยินดี